بوستان
باب چهارم
در (باب) تواضع
مقدمه
(دکتر حسین رزمجو، «بوستان سعدی»، ص ۹۷ ـ ۱۲۱)
حکایت
مقدمه
بخش دوم
(ص ۹۷ ـ ۱۲۱)
سپهر اش به جائی رسانید کار
که شد نامور لؤلؤ شاهوار
معنی تحت اللفظی:
فلک با مشاهده تواضع قطره کار را به جایی رساند که قطره لؤلؤ (مروارید) اعلی شود.
سپهر از برای تو فراش وار
همی گستراند بساط بهار.
معنی تحت اللفظی:
چرخ فلک (سپهر) بسان فرش پهن کننده ای، بساط بهار را برای تو پهن می کند.
سعدی در این بیت شعر برای درک و توضیح تشکیل فصل بهار، یعنی تحولات طبیعی، دست به دامن نیرویی ماورای طبیعی به نام سپهر می شود.
به قول انگلس
طبیعت را با ماورای الطبیعه توضیح می دهد.
فصول چهارگانه سال نتیجه مدار خاص کره زمین است و نه نتیجه فراشی به نام سپهر.
علاوه بر این، برای من و تو و او نیستند.
حتی میلیونها سال قبل از پیدایش موجودات وجود داشته اند.
تشکیل فصول چهارگانه سال
فرمی از تجسم تریاد (تثلیث) پیدایش ـ رشد ـ زوال است.
شبیه زایش و رشد و مرگ است.
شبیه رویش و رشد و خشک گشتن است.
ادامه دارد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر