۱۴۰۵ اردیبهشت ۱, سه‌شنبه

خود آموز خود اندیشی (۱۴۱۱)

    

 
 شین میم شین

 

بوستان

باب چهارم

در (باب) تواضع

مقدمه

(دکتر حسین رزمجو، «بوستان سعدی»، ص ۹۷ ـ ۱۲۱)

ما به سوی آنچه دانش زمانه مان نموده، می رویم.
 

چو گردن کشید آتش هولناک

به بیچارگی تن بینداخت خاک

 

چو آن، سرفرازی نمود، این، کمی

از آن دیو کردند، از این آدمی.

معنی تحت اللفظی:

دلیل تبدیل خاک به حوا و آدم و تبدیل آتش به ابلیس

تواضع خاک و تکبر آتش بوده است.

  

 

منیت و کبر و غرور به خودی خود زشت و ناپسند نیست.

منیت و کبر و غرور از صفات اصلی خداوند متعال (عکس انتزاعی و آسمانی طبقات حاکمه) محسوب می شوند:

 

مر او را رسد کبریا و منی

که ملکش قدیم است و ذاتش غنی

معنی تحت اللفظی:

تکبر و عظمت و غرور و خودپسندی به دو دلیل زیر در شأن خدا ست.

دلیل اولش

قدمت ملک خدا

و

دلیل دومش

ذات غنی خدا ست.

 

محتوای نظری (تئوریکی) با محتوای رهنمود او در رابطه با تواضع در تضاد است:

بدین طریق

نسبیتی وارد دیالک تیک تواضع و تکبر می شود:

اگر کسی املاک وسیع و ذات غنی (شجره و اصل و نسب یعنی تعلقات طبقاتی به طبقات حاکمه) داشته باشد، حق دارد که متکبر باشد.

 

اکنون می توان به سؤال مطروحه در بخش پیشین جواب داد:

تواضع در ایده ئولوژی طبقات اجتماعی برده دار و فئودال از سجایای اخلاقی برای توده برده و رعیت و پیشه ور است و نه برای اشراف برده دار و فئودال و روحانی.

تواضع اشراف برده دار و فئودال و روحانی

اصولا و اساسا

اصالت و واقعیت و حقیقت ندارد.

سرشته به تظاهر و تزویر و ریا ست.

به نیت عوامفریبی است.

ای بسا تواضع که محتوای تکبرآمیز دارد.

نشانه تکبر است.

ابزار اثبات تکبر است.

 

ادامه دارد.

 

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر