پروفسور وینفرید شرودر
پروفسور دکتر کارل هاینتس بارک
برگردان
۳
۲
· چون بورژوازی نتوانست ظفرمندانه به مقام طبقه حاکمه ارتقا یابد، رابطه با روشنگری به طرز رادیکالی قطع شد.
۲۳
· از اعضای گروه «دوستان فرانسه» افراد زیر را می توان نام برد:
۱
· سرهنگ کادالزو (۱۷۴۱ ـ ۱۷۸۲ میلادی) مؤلف «نامه های مراکش» (سال انتشار پس از رحلتش ۱۷۹۸ میلادی)
۲
· ئولاویده (۱۷۲۵ ـ ۱۸۰۳ میلادی)، مؤلف «پیروزی مسیحیت» (۱۷۹۶ میلادی) که تحت تأثیر ولتر به انتقاد از مذهب می پردازد.
۳
· فلاسفه و ادبای نئوکلاسیسیستی از قبیل والاس (۱۷۵۴ ـ ۱۸۱۷ میلادی)، خورتا (۱۷۳۴ ـ ۱۷۸۷میلادی)، کابالاس، ایریارته (۱۷۵۰ ـ ۱۷۹۱ میلادی) و دیگران.
۲۴
· اکنون اگر برای اولین بار اصل سلطنت زیر علامت سؤال قرار می گیرد، تنها و تنها تحت عنوان نوسازی نهادهای دموکراتیک قرون وسطای اسپانیا صورت می گیرد و در قانون اساسی لیبرال در سال ۱۸۱۲ میلادی طبق مصالحه ای جامه عمل می پوشد.
۲۵
· بعد از پیروزی انقلاب فرانسه طرفداران روسو به تشکیل جناح چپ در اسپانیا اقدام کردند که نمایندگان آن به مدافعه از حق تعیین سرنوشت مردم می پردازند و به مثابه سخنگویان دورنمای انقلابی طبقات پائین وارد صحنه می شوند.
۲۶
· این جناح چپ متشکل از روشنگران اسپانیائی بود که در حین انقلاب فرانسه و پس از پیروزی آن شخصا در انقلاب فرانسه شرکت داشتند و از آنجا در تلاش تأثیرگذاری در اسپانیا بودند.
۲۷
· افراد زیر جزو این جناح بودند:
الف
· مارچنا (۱۷۶۸ ـ ۱۸۲۱ میلادی) که دوست و همکار بریسو بود.
ب
· ماراتس که کتب «امیل» و «قصه هلوئیزه» را به اسپانیائی ترجمه کرده بود.
پ
· ساس وانتس (۱۷۵۹ ـ ۱۷۹۴ میلادی) که احتمالا مترجم کتاب «قرارداد اجتماعی» بوده است.
ت
· گوزمن.
۲۸
· اما این جناح رادیکال روشنگری اسپانیا در آزمون تاریخی دیگری ریشه دارد.
۲۹
· این جناح فاقد پایگاه اجتماعی نیرومندی در جامعه اسپانیا در آن زمان بوده است و بیشتر نماینده سیلان تخیلی خویش بوده است.
۳۰
· روشنگری اسپانیا اما در اشاعه روشنگری اروپا در آمریکای لاتین نقش واسطه به عهده داشته است.
پایان
ادامه دارد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر