قرآن کریم از دیدی دیگر (سوره الأعراف ) (۵۲۶)

 

ویرایش و تحلیل

از

فریدون ابراهیمی

 

﴿قُلْ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ جَمِيعًا الَّذِي لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ يُحْيِي وَيُمِيتُ ۖ فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ النَّبِيِّ الْأُمِّيِّ الَّذِي يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَكَلِمَاتِهِ وَاتَّبِعُوهُ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ﴾
[ الأعراف: ۱۵۸]

بگو: 

 اى مردم، من فرستاده خدا بر همه شما هستم.

 آن خدايى كه فرمانروايى آسمانها و زمين از آن اوست و هيچ خدايى جز او نيست.

 زنده مى‌كند و مى‌ميراند. 

پس به خدا و رسول او، آن پيامبر امى كه به خدا و كلمات او ايمان دارد، ايمان بياوريد و از او پيروى كنيد، باشد كه هدايت شويد.

 

کریم

در این آیه،

خلایق را به ایمان آوردن به خدا و رسول بیسواد خدا و حرف های خدا و پیروی از آنها فرامی خواند.

قابل توجه در این آیه، تکیه و تأکید کریم بر  بیسوادی رسول الله و فرمانروایی مطلق الله بر زمین و آسمان و تعیین کننده هستی و نیستی موجودات بودن او ست.

 

این طرز استدلال کریم، نشانه فقر فلسفی او ست.

 

کریم جای اقناع عقلی و علمی و تجربی خلایق را با حاکمیت و قدرت مطلق الله پر می کند.

بدین طریق

از حاکمیت  و قدرت، معیاری عینی برای ایمان و پیروی می سازد.

یعنی

زمینه فکری و فقهی لازم را برای ایمان آوردن به اعضای طبقات حاکمه و پیروی از فرامین آنان هموار می سازد.

 

الله در قرآن کریم

شباهت چشمگیری به اعضای طبقات حاکمه برده دار و فئودال و سرمایه دار دارد.

رسول الله هم  به نمایندگان و مأموران و قاصدان و نوکران و غلامان طبقات حاکمه.

 

کسانی که نه سواد دارند و نه فهم و فراست و چه بسا حتی نه توان تکلم. 

 

ادامه دارد