درنگی در سخنرانی سید محمدجواد علوی طباطبایی بروجردی (۶)

 سید محمدجواد علوی طباطبایی بروجردی 

(زادهٔ ۲۶ فروردین ۱۳۳۰)

درنکی

از

شین میم شین

https://www.youtube.com/watch?v=yvNUg1R2bLg

سخنرانی تند و آتشین آیت‌الله علوی بروجردی علیه وضعیت فاجعه‌باری که خامنه‌ای ایجاد کرده!

 

همانطور که ذکرش گذشت،

روحانیت فوندامنتالیستی سنی با شیعی، بسان روحانیت فئودالیستی سنی یا شیعی 

تفاوت ها و تضادها و تشابهات جدی دارند

که باید مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرند.

روحانیت فئودالیستی سنی 

از دیرباز مبتنی بر خلافت و طبقه حاکمه برده دار و فئودال بوده است.

ایرانیان تا مدت درازی تحت تالعیت خلافت و طبقه حاکمه برده دار و  فئودال بوده است.

به عنوان مثال،

سلطان محمود غزنوی و امثالهم مدافع مرتجع منافع  خلافت و طبقه حاکمه برده دار و فئودال در بغداد

و

 مجری اراده و آرمان خلفا (اشاعه دین اسلام) و قتل و غارت و تاراج و استثمار بی رحمانه هندیان و «کفار» کذایی بوده است و به تکثیر گنج خلافت و طبقه حاکمه برده دار و فئودال در بغداد بوده است.

در زمان سلطنت صفویه، ورق برمی گردد و روحانیت فئودالیستی شیعی به اوپوزیسیون ضد خلافت و طبقه حاکمه برده دار و فئودال در بغداد مبدل می شود و بر جنگ مسلمین با کفار، جنگ اهل تشیع با اهل تسنن مزید می شود.

جنبش رهایی بخش «ملی» ایرانی تحت سرکردگی بابک خرمدین و غیره

در فرم جنبش مذهبی شیعی وارد صحنه می شود.

جنگ های بی پایان و پر تلفات میان سلطنت صفوی با امپراطوری عثمانی و خلافت بغداد  یکی دیگر از جنگ های سنی و شیعی بوده است.

می نوان  گفت که دیالک تیک روحانیت سنی و شیعی، فرمی از بسط و تعمیم دیالک تیک «استعمار» و جنبش رهایی بخش «ملی» بوده است.

جنبش رهایی بخشی که با وحدت تاکتیکی با خوانین مغول (خواجه نصیر طوسی به عنوان مشاور و مشوق خان مغول) تیر خلاص نهایی بر خلافت می زند.

واپسین خلیفه بغداد به ترفند خواجه نصیر در  گلیمی قرار داده می شود و چنان و چندان غلتانده می شود که  تحت فشار و اختناق مرگبار، نفس اخر را می کشد، بدون اینکه خونی از او ریخته شود.

چون ریختن خون حلیفه اسلامی خلاف فرامین الهی بوده است.

ادامه دارد.