مؤخره
ادموند هاسرل
(۱۸۵۹ ـ ۱۹۳۸)
فیلسوف و ریاضی دان اطریشی
از مؤسسین فنومنولوژی
او فلسفه را از پرداختن به مسائل دنیوی نهی می کرد.
از دید او
فلسفه می بایستی به تحلیل پدیده ها قناعت کند.
او مخالف پسیکولوژیسم هم بود
که
قانون منطق را مبتنی بر روندهای روانی می داند
و
به
انکار اصولی عینیت می پردازد.
جریانات زیر تحت تأثیر هاسرل بوده اند:
اگزیستانسیالیسم پونتی، سارتر و هایدگر
تئوری انتقادی تئودور آدورنو
جامعه شناسی آلفرد شولتسه
آثار او بر ۴۰ هزار صفحه بالغ می شوند:
در باره عدد
فلسفه حساب
فلسفه به مثابه علم سختگیر
ایده هائی راجع به فنومنولوژی و فلسفه فنومنولوژیستی
متد فنومنولوژیکی هاسرل
۱
هانا آرندت فنومنولوگ (پیرونومنولوژی) است.
۲
برای فهم متد فکری هانا آرندت باید با شناخت افکار بنیادی فنومنولوژی ادموند هاسرلآشنا شد.
۳
هایدگر و یاسپرس به مثابه فلاسفه حیات (اگزیستانس) نیز پیرو هاسرل بوده اند.
متد (اسلوب، روش فکری) فنومنولوژیکی
(ماهیت نگری فنومنولوژیکی)
۱
به نظر هاسرل، میان علم و شعور غیر علمی تفاوت وجود دارد.
۲
علم تفاوت گذاری به طورعینی (اوبژکتیو) استدلال و اثبات شده ای بین تصورات بغرنج و ماهیت های شان به عمل می آورد.
(هاسرل در این جمله دیالک تیک پدیده (فنومن، نمود، ظاهر) و ماهیت (ذات، بود، باطن) را به صورت دیالک تیک تصورات بغرنج و ماهیات بسط و تعمیم می دهد و کسب و کار علم را تمیز پدیده از ماهیت می داند.
بدبختی و بیسوادی هاسرل همین جا آشکار می گردد:
پدیده و ماهیت
از مفاهیم فلسفی اند و نه از مفاهیم علمی (مثلا تز مفاهیم شیمیایی، فیزیکی، بیولوژیکی، پزشکی، بهداشتی و غیره)
موضوع علوم جزئیات است و نه کل.
کل موضوع فلسفه است.
مترجم)
پدیده
(نمود، ظاهر، ضد دیالک تیکی ماهیت)
http://mimhadgarie.blogfa.com/post/11557
پایان
ماهیت
http://mimhadgarie.blogfa.com/post/8227
http://mimhadgarie.blogfa.com/post/8226
۱
http://mimhadgarie.blogfa.com/post/8212
۲
http://mimhadgarie.blogfa.com/post/8219
۳
http://mimhadgarie.blogfa.com/post/8225
پایان
تفاوت فرم با نمود و محتوا با ماهیت
https://mimhadgarie.blogfa.com/post/16042
پایان
۳
از دید هاسرل متد سنتی در زمینه استدلال و اثبات ماهیت ها دیگر قابل قبول نیست.
۴
برای اینکه این متد سنتی در سطح پدیده ها (فنومن ها) می ماند.
۵
مقایسه، تجرید و بازتاب (مراجعه کنید به کانت، «منطق»، ص ۵۲۴) همیشه فقط مشخصات منفرد را پیدا می کنند و از ترکیب آنها به ماهیت ها می رسند.
ترکیباتی که ترکیبات دیگر در مقابل آنها قرار دارند.
(هاسرل معنی و تعریف مفهوم ماهیت را نمی داند.
ماهیت که نتیجه ترکیب مشخصات پدیده ها نیست.
مثال:
ماهیت نمک طعام که نتیجه ترکیب جنبه های فرمال اساسی نمکدان نیست.
ماهیت نمک طعام را مولکول های سدیم کلرید تشکیل می دهند که اگر حذف شوند، از نمک بودن نمک طعام نه نامی باقی می ماند و نه نشانی.
برای کشف ماهیت باید از خطه پدیده (فنومن، نمود، ظاهر) بر کند و به اعماق چیز مربوطه رفت و ماهیت را در اعماق پیدا کرد.
ماهیت
بر خلاف پدیده،
اصلا مرئی و ملموس نیست.
برای کشف ماهیت نمک طعام باید آن را در آزمایشگاه شیمی تجزیه و تحلیل کرد و به مولکول های سدیم کلرید رسید.
هاسرل سواد علمی هم ندارد.
مترجم)
۶
تعریف هگلی ماهیت به مثابه قانون پدیده ها به ذهن هاسرل اصلا نمی رسد.
(مراجعه کنید به هگل، «منطق» جلد دوم، ص ۱۵۳) و بودو گاسمن، «مقدمات ویا مبانی»، ص ۳۷۴)
(این تعریف هگل از ماهیت نیز درست نیست.
ماهیت قانون پدیده ها نیست.
مثال:
مولکول های سدیم کلرید که قانون جنبه های اساسی فرم نمکدان نیستند.
این مسئله را در بخش های پیشین به چالش کشیده ایم.
مترجم)
۷
استدلال و اثیات ماهیت ها از این رو، عینی نیست.
۸
هاسرل خیال می کند که در «ماهیت نگری فنومنولوژیکی» متدی پیدا کرده است که عیب و نقص فوق الذکر را (یعنی عینی نبودن استدلال و اثبات ماهیت ها را) بر طرف می سازد.
ادامه دارد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر