https://tudehiha.org/fa/11-08-2026/
ویرایشی و درنگی
از
شین میم شین
نگارنده سایت توده ای ها
عموزاد مخالفان را «نیروهای دموکراتیک» می‌خواند و با آن‌ها هم‌دلی می‌کند.
اما مقاله‌ی «حقیقت» لحنی ستیزجویانه و دوقطبی‌ساز و نگاه «عاقل اندر سفیه» دارد.
مخالفانِ نظری را به‌سانِ «تضعیف‌کنندگانِ جبهه» و «هم‌سویان با امپریالیسم» می‌نمایاند.
زبانِ بسیج‌کننده و شعارگونه در سراسر آن به چشم می‌خورد؛ جمله‌هایی که برای برانگیختنِ احساسات ساخته شده‌اند، نه برای واکاوی.
نبودِ جدایی میانِ حاکمیت و ملت در تحلیلِ او آشکار است.
دفاع از ایران را با دفاع از جمهوری اسلامی یکی می‌گیرد و هرگونه جدایی میان «کشور» و «رژیم» را نادیده می‌گذارد.
۱
عموزاد مخالفان را «نیروهای دموکراتیک» می‌خواند و با آن‌ها هم‌دلی می‌کند.
از این جمله آخر نگارنده سایت توده ای ها در این فراز از «تحلیل» پراگماتیستی اش، طرز تفکر اوپورتونیستی عموزاد و خود او آشکار می گردد:
«نیروهای دموکراتیک» قلمداد کردن مخالفان.
این بدان معنی است که مخالفان عموزاد ماهیتا جزو «نیروهای دموکراتیک» نیستند.
عموزاد و نگارنده سایت توده ای ها به احتمال قوی، اصلا تعریف علمی از دموکراسی و دموکراتیک ندانند و ندارند.
دموکراتیک، تحسین واژه ای توخالی برای خر کردن مخالفان کذایی است که احتمالا اصلا مخالف او نیستند.
این هندوانه های پوک را حزب توده زیر بغل هر ننه قمری چپانده است تا با آن مدارا کنند و نه مخالفت و مبارزه.
تا حزب توده را ملاحظه کنند و از دادن دشنام و بد و بیراه بپرهیزند.
در اوپوزیسیون ایران تا چشم کار می کند، کسی یافت نمی شود که توان تفکر مفهومی داشته باشد.
چه بسا اصلا نمی دانند که مفهوم چیست.
خود نگارنده سایت توده ای ها معلوم نیست چگونه به واژه مفهوم رسیده است و بر زبان می راند.
اوپوزیسیون ایران عمدتا ارتجاعی و قلابی است.
سایت توده ای ها از جنایت و کشتار جمهوری اسلامی دم می زند.
بدون اینکه بداند که که بخش اعظم مخالفان در جمهوری اسلامی وابسته به ارتجاع امپریالیستی و صهیونیستی و فئودالیستی اند و جیره های کلان می گیرند.
بن سلمان به سازمان مریم و مسعود گویا ۸۰ میلیون دلار در سال پرداخت می کند.
اینهمه شخصیت سیاسی و علمی و پزشکی و غیره را چه کسانی لو می دهند؟
چه کسانی شرایط لازم برای بمباران مراکز علمی و فنی و فن آوری و سیاسی و نظامی و بهداشتی و پزشکی و فرهنگی را فراهم می آورند؟
چه کسانی قطعات پهباد و بمب و اسلحه و غیره را وارد کشور می کنند؟
می توان اینها را «نیروهای دموکراتیک» نامید و شرم نکرد؟
۲
اما مقاله‌ی «حقیقت» لحنی ستیزجویانه و دوقطبی‌ساز و نگاه «عاقل اندر سفیه» دارد.
نگارنده سایت توده ای ها
نه نمونه ای از لحن دوستانه و دانشورانه و معلم مآبانه عموزاد ذکر کرده بود و نه نمونه ای از لحن ستیزجویانه و دو قطبی ساز و نگاه عاقل اندر سفیه حقیقت ذکر می کند.
خواننده باید به صدافت که هیچ، به راستگویی نگارنده سایت توده ای ها پیشاپیش ایمان بیاورد.
نگارنده سایت توده ای ها هنوز نمی داند که خصلت دیالک تیکی (دو قطبی بودن) همه چیز هستی، از ذرات تا کاینات، عینی (اوبژکتیو) است.
یعنی
بی اعتنا به حقیقت و عموزاد وجود دارد .
یعنی
سوبژکتیو (اختراعی، من در آوردی، میلی و دلبخواهی) نیست.
همانطور که ذکرش گذشت، لحن نویسنده (و نه مقاله) تعیین کننده نیست.
تعیین کننده صحت و سقم دعاوی است.
تعیین کننده حقیقت و بطلان دعاوی است.
نگارنده سایت توده ای ها
خیال می کند که هماندیشی به گفت و گوی توخالی و وراجی اطلاق می شود.
از این خبرها نیست.
نویسنده باید سرسپرده حقیقت عینی باشد و بس.
نویسنده نباید رشوه بدهد و رشوه بگیرد.
فرق هم نمی کند که نیتش خیر باشد و یا نباشد.
۳
حقیقت مخالفانِ نظری را به‌سانِ «تضعیف‌کنندگانِ جبهه» و «هم‌سویان با امپریالیسم» می‌نمایاند.
مخالفان نظر حقیقت باید معرفی و بررسی علمی و عینی شوند تا ماهیت شان معلوم گردد.
نگارنده سایت توده ای ها انتظار دارد که همه کس و همه چیز به نیت تشکیل جبهه کذایی ماستمالی شود.
حقیقت عینی (لنین) برای نگارنده سایت توده ای ها، کشک حتی نیست.
بی اعتنایی مطلق او به لنبنبیم احتمالا به دلیل «لحن ستیزجویانه» لنین است.
لنین اهل ماستمالی نبوده است.
ادامه دارد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر