کریسمس بالاخره کی از راه می رسد؟ (۴)

 

جینا روک پاکو

(۱۹۳۱)

 

برگردان

میم حجری

سانه تاج ادونت می خواهد!

ادونت 

 اولین یکشنبه از چهار یکشنبه آخر سال 

را 

می نامند.

  

·    چند روز است که سانه می پرسد که چرا مادر تاج ادونت نمی خرد؟

 

·    «هنوز زود است»، مادر می گوید.

 

·    «در این مغازه چندین تاج ادونت با شمع های قرمز وجود دارد»، سانه دماغش را به شیشه مغازه می فشارد و می گوید.

·    «در خیابان بعدی تاج ادونت ها حتی به زیور زر مزین شده اند.»

 

·    «امسال تاج ادونت اصلا نمی خریم»، بابا می گوید.

 

·    سانه با شنیدن این حرف، قاشقش را در سوپ می اندازد.

 

·    «بابا»، سانه می گوید.

 

·    بابا اما لبخند می زند.

 

·    «امسال تاج ادونت را نمی خریم، بلکه خودمان درست می کنیم»، بابا می گوید.

 

·    آخر هفته با ماشین از شهر خارج می شوند.

 

·    خیابان های شهر گل آلود و خیس اند.

 

·    اما آنجا که بیشه آغاز می شود، برف هست.

 

·    «اینجا»، سانه داد می زند.

·    «اینجا درخت همیشه جوان زیبائی هست.»

 

·    «ما اجازه نداریم که شاخه های درخت را ببریم»، بابا می گوید.

·    «ما دنبال درختی می گردیم که انداخته شده باشد.»

 

·    بابا از دهقانی می پرسد.

 

·    دهقان به آنها می گوید که کجا باید بروند.

 

·    در بیشه پیش می روند.

 

·    بیشه چنان بی سر و صدا و ساکت است که انگار آدم پنبه در گوش کرده است.

 

·    فقط یک بار کلاغی از چناری غارغار سر می دهد.

 

·    «آهوها پس کجا هستند؟»، سانه آهسته می پرسد.

 

·    «آنها پشت بوته ها ایستاده اند و ما را تماشا می کنند»، مادر می گوید و سانه فکر می کند که آنها را می بیند.

 

·    وقتی هوا گرگ و میش می شود، انبوهی از شاخه های همیشه جوان پیدا می کنند.

 

·    بابا تعداری از شاخه های زیبا را جمع می کند و برمی دارد.

 

·    بابا در خانه حلقه ای از سیم و کاغذ روزنامه درست می کند و بعد شاخه های درخت همیشه جوان را بدان می بندد.

 

·    مادر چای درست می کند و سانه چند خار از درخت همیشه جوان را روی گاز آشپزخانه می گذارد.

 

·    بوی خوشایندی دارند.

 

·    بعد مادر نوارهای طلائی دور تاج ادونت می پیچد  و بابا شمع های زرد رنگ رویش می گذارد.

 

·    سانه گنجینه اش را از زیر تخت خوابش بیرون می آورد و از آن دو شاه بلوط، یک قارچ کوچک کاغذی، یک مروارید شیشه ای، گل های خشکیده و نواری سرخ پیدا می کند و آنها را به تاج ادونت سنجاق می کند.

 

·    تاج ادونت دلگشا و رنگارنگ به نظر می رسد.

 

·    صبح روز بعد، سانه اولین شمع را روشن می کند.

 

·    «این تاج ادونت بخصوصی است!»، سانه می گوید.

·    «از بویش می توان فهمید که اهل بیشه بوده است!»

 

·    «سانه!»، بابا می گوید.

·    «همه درختان همیشه جوان اهل بیشه اند.»

 

·    «آره!»، سانه می گوید.

 

·    «اما نه این جوری مستقیم و بی واسطه!»

 

پایان