قرآن کریم از دیدی دیگر (سوره الأعراف ) (۵۵۶)

ویرایش و تحلیل

از

فریدون ابراهیمی  

 

كسانى كه پرهيزگارى مى‌كنند چون از شيطان وسوسه‌اى به آنها برسد، خدا را ياد مى‌كنند، و در دم بصيرت يابند.

معنی تحت اللقظی:

یاد کردن از خدا در مقابله با شیطان، 

همان

و

کسب بصیرت،

همان.

بصیرت

یعنی  بیناییِ دل، آگاهی عمیق و قدرت تشخیص حقیقت از باطل.

اکنون به سؤالات مطروحه در بخش پیشین راجع به این آیه کریم جواب می دهیم:

۱

منظور از ابلیس چیست که کسب و کارش وسوسه و گمراه سازی بشر است؟

ابلیس (شیطان) ترجمه اهریمن  به عربی است و الله ترجمه اهورا.

می توان گفت که دیالک تیک اهورا و اهریمن زرتشت

به صورت دیالک تیک الله و ابلیس در اسلام بسط و تعمیم داده شده است.

البته تفاوت اهورا با الله از زمین تا آسمان است:

اهورا 

اوتوریته ناب و خالص و بی غب و غشی است:

مظهر خیر (نیکی) و راستی مطلق است.

الله

اما 

بر خلاف اهورا

خصلت عمیقا دیالک تیکی دارد:

دیالک تیکی از خیر و شر، مهر و قهر، نیکی و بدی، رحمان و رحیم است.

الله

همه صفات نیک و بد و مثبت و منفی اشراف برده دار و روحانی را دارد.

دلیل این تفاوت الله با اهورا

تفاوت ماهوی و طبقاتی اسلام  با زرتشت است.

اسلام 

ایده ئولوژی فرماسیون اقتصادی برده داری و طبقه اشراف برده دار و روحانی (آل عبا) است.

الله

انعکاس انتراعی ـ آسمانی طبقه حاکمه برده دار است.

عکس (الله) منطبق با اصل (طبقه حاکمه برده دار و روحانی) است.

 

زرتشتیسم و اهورا را باید مستقلا و مفصلا مورد تجزیه و تحلیل مارکسیستی قرار داد.

الله 

بر خلاف اهورا

مظهر نیکی و راستی و غیره مطلق نیست:

الله

صادق ترین صادق ها، راستگوترین راستگوها و کذاب ترین کذاب ها و سردسته دروغگوها ست.

 

روی الله به همان اندازه می توان حساب کرد که روی اشراف برده دار و روحانی.

 

سعدی

تحلیل تحسین بر انگیزی از خوانین و سلاطین  برده دار و فئودال (و امروزه بورژواری) دارد که دال بر خریت و خردستیزی آنها ست:

 

گلستان
حکما گفته‌اند:

 از تلوّنِ طبعِ پادشاهان بر حذر باید بودن که وقتی به سلامی برنجند و دیگر وقت به دشنامی خلعت دهند و آورده‌اند که ظرافتِ بسیار کردن هنرِ ندیمان است و عیبِ حکیمان.

تو بر سرِ قدرِ خویشتن باش و وقار

بازیّ و ظرافت به ندیمان بگذار

معنی تحت اللفظی:

سلاطین می توانند 

به  سلامی گردن بزنند

و

به دشنامی خلعت ببخشند.

 مثال دیگری در این رابطه از بوستان سعدی:

 

یکی حلقه کعبه دارد به دست

یکی در خراباتی افتاده مست

 

گر آن را بخواند، که نگذاردش؟

ور این را براند، که باز آردش؟

معنی تحت اللفظی:

خدا می تواند مست لایعقل (گناهکار) را به بهشت ببرد و متقی مؤمن (ثوابکار) را به دوزخ.

 

ادامه دارد.