۱۴۰۴ بهمن ۱۱, شنبه

درنگی در کنفوسیوس و جهان بینی او (۵۲)

     

 
نام هنگام تولد
 کوین شاه
(۵۵۱ قبل از میلاد ـ  ۴۷۹ قبل از میلاد)
(عمر: ۷۱–۷۲ سال)
 
درنگی 
از
شین میم شین 

کنفوسیوس

مرد بزرگ با روی خوش رد می کند و مرد کوچک با روی ترش می پذیرد.

معلوم نیست که معیار عینی و علمی و عقلی کنفوسیوس برای تمیز مرد بزرگ از مرد کوچک چیست

و

چرا کنفوسیوس نیمه دیگر بشریت یعنی زنان را مستثنی می دارد و حتی تماتیزه نمی کند؟

مگر زنان به بزرگ و کوچک کذایی طبقه بندی نمی شوند؟

بزرگان در ادبیات کلاسیک ما به اعضای طبقات حاکمه برده دار و فئودال و روحانی  اطلاق می شود که هم مؤنث اند و هم مذکر.

در ادبیات فاشیستی (نیچه ئیستی) اعضای طبقات حاکمه، ارباب بشر (سرور، شریف، نخبه) تلقی می شوند و توده، کوچک (فرومایه، پست، زباله).


مرد بزرگ با روی خوش رد می کند و مرد کوچک با روی ترش می پذیرد.

قبول و رد چیزی

باید فی نفسه، یعنی بسته به محتوای آن، یعنی بسته حقیقیت (حقیقی بودن) آن مورد بحث قرار گیرد 

و

نه بسته به روی خوش و یا روی ترش.

رد و قبول با روی خوش و یا با روی ترش

چیزی فرمال است و نه محتوایی.

تعیین کننده نیست.


ادامه دارد.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر