قرآن کریم از دیدی دیگر (سوره الأعراف ) (۵۲۵)

 

ویرایش و تحلیل

از

فریدون ابراهیمی

﴿الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَّ الْأُمِّيَّ الَّذِي يَجِدُونَهُ مَكْتُوبًا عِندَهُمْ فِي التَّوْرَاةِ وَالْإِنجِيلِ يَأْمُرُهُم بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَاهُمْ عَنِ الْمُنكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبَاتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبَائِثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَالْأَغْلَالَ الَّتِي كَانَتْ عَلَيْهِمْ ۚ فَالَّذِينَ آمَنُوا بِهِ وَعَزَّرُوهُ وَنَصَرُوهُ وَاتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِي أُنزِلَ مَعَهُ ۙ أُولَٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ﴾
[ الأعراف: ۱۵۷]

آنان كه از اين رسول، اين پيامبر امى كه نامش را در تورات و انجيل خود نوشته مى‌يابند، پيروى مى‌كنند-

آن كه به نيكى فرمانشان مى‌دهد و از ناشايست بازشان مى‌دارد و چيزهاى پاكيزه را بر آنها حلال مى‌كند و چيزهاى ناپاك را حرام و بار گرانشان را از دوششان برمى دارد و بند و زنجيرشان را مى‌گشايد. 

پس كسانى كه به او ايمان آوردند و حرمتش را نگاه داشتند و ياريش كردند و از آن كتاب كه بر او نازل كرده‌ايم پيروى كردند، رستگارانند.

 

کریم

در این آیه،

حضرت محمد را امی (بیسواد، درس نخوانده) قلمداد می کند.

این ادعای کریم نمی تواند مبنای عینی و واقعی داشته باشد.

 

ما دیر یا زود به تحلیل مارکسیستی سخنان حضرت محمد خواهیم پرداخت که نشانه سطح فکری متعالی او ست.

 

کریم

ادعا می کند که نبوت و رسالت حضرت محمد در تورات و انجیل آمده است.

چنین چیزی واقعیت ندارد.

نمی تواند هم واقعیت داشته باشد.

دلیل این ادعای کریم، احتمالا این است که قرآن ادامه محتوایی ـ انتقادی ـ انقلابی تورات و انجیل است.

هر چیز نو هم باید چنین باشد:

یعنی هم نافی کهنه باشد و هم حافظ و توسعه دهنده و تکامل بخشندده کهنه.

 

کریم

در این آیه، به تشریح کردوکار الله می پردازد:

 

آن كه به نيكى فرمانشان مى‌دهد و از ناشايست بازشان مى‌دارد 

خدا خلایق را به انجام اعمال خیر دعوت می کند و از انجام اعمال بد ممانعت به عمل می اورد.

ممانعت به عمل می آورد؟

احتمالا ترجمه این آیه  معیوب بوده است.

منظور کریم منع کردن (نهی کردن) از انجام اعمال بد است و نه ممانعت از انجام اعمال بد. 

منظور کریم

دیالک تیک امر به معروف و نهی از منکر است.

 

۲

و چيزهاى پاكيزه را بر آنها حلال مى‌كند و چيزهاى ناپاك را حرام 

 کردوکار دیگر الله تعیین و تحمیل دیالک تیک حلال و حرام است.

خدا در تورات و انجیل هم همین کار را کرده است.

قرآن اما به توصیف دیگرگونه ای از این دیالک تیک پرداخته است که علمی تر و  عقلی تر و مترقی تر است.

۳

و بار گرانشان را از دوششان برمى دارد و بند و زنجيرشان را مى‌گشايد.

الله در این بخش از این آیه، حامی خلایق قلمداد می شود:

 برداشتن بار سنگین از دوش خلایق

و

قید و بندها از دست و پای شان.

محتوای این ادعا قابل تفسیر دلبخواهی است. 

خدایی که معبود است و بشریت را عبد می خواهد، چگونه می تواند رهایی بخش از قید و بند های مادی و فکری باشد؟

ادامه دارد.