وِلادیمیر ایلیچ اولیانوف
( ۱۸۷۰ – ۱۹۲۴)
مشهور به ولادیمیر لِنین،
درنگی
از
شین میم شین
اختلاف نظر روزا لوکزامبورگ با لنین
برخی از آزادیهای شناخته شده به شرح زیر است:
آزادی مذهب
آزادی پوشش
آزادی اقتصادی
آزادی رای و انتخابات آزاد و دمکراتیک
آزادیهای اجتماعی
آزادی جنسی
(از جمله آزادی در عشق به همجنس)
آزادی سیاسی
آزادی آموزشی و حق ادامه تحصیلات
آزادیهای مدنی
آزادی بیان
آزادی مطبوعات
آزادی انتقاد کردن از قدرت
آزادی اعتراض کردن
آزادی مقاومت
(از جمله در برابر اشغال نظامی، استعمار و امپریالیسم)
آزادی در تولید
سؤال این بود که منظور از آزادی مذهب در مفهوم آزادی های سیاسی
مشخصا چیست؟
آزادی مذهب هم بسان هر آزادی دیگر دست در دست با آگاهی می رود.
آزادی = میزان آگاهی به ضرورت و جبر مربوطه.
یعنی
بدون آگاهی، آزادی محال است.
یعنی
آزادی در دیالک تیک آگاهی و آزادی وجود دارد.
یعنی
خر نمی تواند مختار (آزاد) باشد.
آزادی مذهبی هم با آگاهی به جبر مربوطه، یعنی به قوانین و قانونمندی های عینی طبیعت و جامعه مشروط می شود.
مذهب
یکی از فرم های شعور (روح) است و مثل هر فرمی از شعور تابع وجود است.
با تغییر وجود جامعتی، شعور جامعتی و ضمنا شعور مذهبی دستخوش تحول می گردد.
شعور مذهبی
خود نافی دیالک تیکی شعور اساطیری و هنری بوده است و خودش به نوبه خود با شعور فلسفی نفی دیالک تیکی می شود.
یعنی
با تبلیغ سیستماتیک و رسوخ فلسفه علمی (مارکسیسم ـ لنینیسم) در جامعه،
شعور مذهبی با شعور پرولتری (مارکسیسم ـ لنینیسم) جایگزین می شود.
یعنی
مذهب و نهادهای مذهبی تحت تابعیت طبقه حاکمه نوین (پرولتاریا و متحدینش دهقانان و روشنفکریت انقلابی) قرار می گیرند و تغییر ماهیت طبقاتی می دهند.
یعنی
در جامعه سوسیالیستی،
محتوا و ماهیت مذهب عوض می شود.
مذهب
البسه علمی و انقلابی و خلقی و عقلی و هومانیستی و ناتورالیستی (بشر پرستی و طبیعت پرستی) به خود می پوشد.
یعنی
محتوای طبقاتی و فکری و معرفتی و اخلاقی آزادی مذهبی در جامعه سوسیالیستی
با
محتوای طبقاتی و فکری و معرفتی و اخلاقی آزادی مذهبی در جامعه طبقاتی
یکی نیست.
یعنی
آزادی مذهبی انتزاعی و کلی و همه جا همان و همیشه همان وجود ندارد و نمی تواند وجود داشته باشد.
این طبقات حاکمه اند که به آزادی های سیاسی کذایی از هر نوع
محتوای طبقاتی خاص خود را می بخشند.
ادامه دارد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر