۱۴۰۴ بهمن ۷, سه‌شنبه

قرآن کریم از دیدی دیگر (سوره الأعراف ) (۵۲۴)

 صفحه ای از نور(دانلود متن، ترجمه، صوت)/ صفحه 151(سوره اعراف، آیات 1 الی 11)  - استاد منشاوی | ضیاءالصالحین

ویرایش و تحلیل

از

فریدون ابراهیمی


﴿۞ وَاكْتُبْ لَنَا فِي هَٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الْآخِرَةِ إِنَّا هُدْنَا إِلَيْكَ ۚ قَالَ عَذَابِي أُصِيبُ بِهِ مَنْ أَشَاءُ ۖ وَرَحْمَتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ ۚ فَسَأَكْتُبُهَا لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَالَّذِينَ هُم بِآيَاتِنَا يُؤْمِنُونَ﴾
[ الأعراف: ۱۵۶]

براى ما در دنيا و آخرت نيكى بنويس. 

ما به سوى تو بازگشته‌ايم 

گفت:

 عذاب خود را به هر كس كه بخواهم مى‌رسانم و رحمت من همه چيز را دربرمى‌گيرد.

 آن را براى كسانى كه پرهيزگارى مى‌كنند و زكات مى‌دهند و به آيات ما ايمان مى‌آورند مقرر خواهم داشت.

کریم
در این آیه،
گفت و گوی  میان قوم حضرت موسی و  خدا را منعکس می کند:
قوم حضرت موسی 
توبه می کنند.
ایمان می اورند و انتظار اجر (پاداش) دنیوی و اخروی از خدا دارند.
خدا
اما
ادعای همیشگی خود را تکرار می کند:
من خدای خودکامه ای هستم و  اجر و زجر من شامل حال کسی می شوند که من دلم می خواهد.
این ادعای مکرر خدا دال بر هیچ وارگی اعمال خوب و بد بندگان در برخورداری از اجر و زجر الهی است.
خدا
شبیه خوانین و سلاطین خودکامه است که اهل عقل اندیشنده نیست.
بسته به میل خود عمل می کند.
چه بسا
به سلامی، گردن می زند و به دشنامی، خلعت می بخشد. 
(سعدی)

ادامه دارد.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر