نادر نادر پور
(۱۶ خرداد ۱۳۰۸ – ۲۹ بهمن ۱۳۷۸)
شاعر، نویسنده، مترجم و فعال سیاسی–اجتماعی
از اعضای کانون نویسندگان ایران
درنگی
از
اه ای خداوند، ای خداوند کریم من
نادر نادر پور
اه ای خداوند،
ای خداوند کریم من
بر من ببخشای این چنین را آنچنان دیدن
در من، کسی چون مست، چون میخواره می گرید
بیچاره می گرید دلم، بیچاره می گرید
می پرسی آیا از چه خاموشم؟
ای دوست !گر دیگر سخن بر لب نمی رانم
هرگز نشد گفتن فراموشم
در خواب و بیداری
در گفت ام،آری..
ما این شعر نادرپور را هم نخست تجزیه و سپس تحلیل می کنیم:
۱
اه ای خداوند، ای خداوند کریم من
نادرپور
شاعری مذهبی است.
به همین دلیل از خداوند برای شعرش عنوان می سازد.
نادرپور
علاوه بر این، خداوند خود را کریم می داند.
«کریم» نامیدن خداوند، نشانه مذهبیت بورژوایی نادر «شاه» پور است.
این خداشناسی (تئولوژی) نادرپور
خصلت طبقاتی دارد.
خداوند در آئینه ذهن و ضمیر طبقات حاکمه برده دار و فئودال و سرمایه دار،
خداوند کریمی (بخشنده و بزرگواری) است.
خداوند
طبقات حاکمه ـ خداوند است.
خداوند
معبود (ارباب برده دار و فئودال و سرمایه دار) است
و
بشریت
عبد و رعیت و پرولتر.
به همین دلیل،
نادرپور از خداوند کریم من سخن می گوید.
اگر نادرپور شاعری رئالیست و راسیونالیست می بود و سری به قرآن زده بود، متوجه می شد که خداوند در تار و پود قرآن،
خصلت دیالک تیکی دارد:
دیالک تیک رحمان و رحیم
دیالک تیک صادق و کذاب
دیالک تیک بانی اجر (بهشت) و بانی زجر (دوزخ)
دیالک تیک عامل هدایت و عامل ضلالت (گمراهی)
دیالک تیک مسبب عزت و مسبب ذلت
خداوند
بر خلاف خداوند مسیحیت، مبلغ و مدافع مهر و محبت محض نیست.
خداوند
خداوند مهر و قهر است.
خداوند مقاومت و مبارزه است.
ادامه دارد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر