مرد بزرگ اگر وقار و خویشتن داری را فرو بگذارد
احترام و خرد خویش را از دست می دهد.
زندگی واقعا ساده است، اما آدمی اصرار دارد تا آن را پیچیده کند.
معنی تحت اللفظی:
بزرگان اگر متانت و کنترل خویشتن را از دست بدهند، عقلانیت (راسیونالیته) و محترمیت خود را از دست می دهند.
حیات بشر چیز ساده ای است.
ولی افراد بشر آن را بغرنج می کنند.
هر دو ادعای کنفوسیوس در این موعظه او
خرافی، ضد علمی و ضد واقعی اند.
۱
مرد بزرگ اگر وقار و خویشتن داری را فرو بگذارد
احترام و خرد خویش را از دست می دهد.
کنفوسیوس
اعضای جامعه را به بزرگ و کوچک طبقه بندی می کند.
چنین کردوکاری مغایر با برابری انسان ها ست.
بر خلاف خرافه کنفوسیوس
همه اعضای جامعه برابرند
برابری اصل مسلم هومانیسم (انسانگرایی) است
و
تنها تفاوت فی مابین در تقسیم جامعتی کار است.
یکی حمال است، دیگری رمال، طبال، حروف چین، خیاط،، نجار، صراف و دهقان و عمله و مهندس و معمار و شاعر و نویسنده و خلبان و خباز
و
همه با هم برابرند.
اگر یکی از اینها حذف شود، جامعه به دست انداز می افتد و مختل می گردد.
این حکم در مورد طبیعت هم صادق است:
کلاغ و کرکس و گاو و خر فرقی با اسب و استر و قاطر و شتر و شیر و ببر و پلنگ و غیره ندارد.