درنگی در کنفوسیوس و جهان بینی او (۴۳)

    

 

نام هنگام تولد

 کوین شاه

(۵۵۱ قبل از میلاد ـ  ۴۷۹ قبل از میلاد)

(عمر: ۷۱–۷۲ سال)

 

درنگی 

از

شین میم شین 

کنفوسیوس

آنچه را می شنوم فراموش می کنم،

 آنچه را می بینم به یاد می سپارم 

و

 آنچه را انجام می دهم درک می کنم. 

 

این دعاوی کنفوسیوس قابل تأمل و تردیدند:

۱

آنچه را می شنوم فراموش می کنم،

اصولا و اساسا

شنوده ها 

چه شنوده های اوبژکتیو (عینی، بی اختیار، پاسیو و یا منفعل) و چه شنوده های سوبژکتیو (اکتیو، عمدی، آگاهانه)

فراموش نمی شوند.

آنچه که خلایق فراموشی اش می نامند، ته نشین شدن انها در اعماق دل و ذهن و ضمیر است.

این ذخایر فکری و تجربی در لحطات معینی احیا و فعال (اکتیو)  می شوند،

بالا می آیند و فعلیت (اکتوئالیته) کسب می کنند.

شنودن

فرمی از فرم های متنوع و مختلف انعکاس است.

سیگنال حسی است که به واسطه قوه سامعه به مغز ارسال می شود.

فراموش کردنی در بین نیست.

۲

 آنچه را می بینم به یاد می سپارم 

فرقی بین شنیدن و دیدن و چشیدن و لمس کردن وجود ندارد.

محتوای همه اینها را سیگنال های حسی تشکیل می دهند که  آگاهانه و ناخودآگاهانه به یاد سپرده می شوند.

۳

 آنچه را انجام می دهم درک می کنم. 

انجام کاری به چه معنی است؟

انجام کاری (عمل) به معنی مادیت و شیئیت بخشیدن به اندیشه است.

بدون داشتن اندیشه خانه در ذهن، نمی توان خانه ساخت.

این بدان معنی است که پیش شرط انجام کاری، تشکیل پیشاپیش دانش تجربی است.

بشر خانه های جانوران مثلا پرندگان و خزندگان و حیوانات را تجربه کرده است و در ذهن خود به دانش تجربی تبدیل کرده است و بعد دانش تجربی حاصله را به مدد مصالح ساختمانی مادیت بخشیده است.

بشر

در روند کار مثلا خانه سازی ضمنا می اندیشد و می اموزد و کیفیت و کمیت خانه را تکامل می بخشد.

منظور کنفوسیوس از درک کردن احتمالا همین دیالک تیک حسی و عقلی و تجربی و تئوریکی است.

ادامه دارد.