ولادیمیرو گیاچی
برگردان
یدالله سلطان پور
بخش پنجم
جمعبندی:
آزاد سازی دموکراسی از دست گروگانگیران
۱
کانفورا لوچیانو
(۱۹۴۲)
فیلولوگ کلاسیک (ایتالیا)
پروفسور فیلولوژی یونانی و لاتینی در باری
عضو کمیته علوم سنت های کلاسیک، (بوستون)،
عضو انجمن گرامشی (روم)
و
مؤلف کتب متعددی
کتاب او تحت عنوان «تاریخ مختصر دموکراسی»
در اواخر سال ۲۰۰۵ میلادی منتشر شد و جنجالی در محافل آلمانی برانگیخت.
· لوچیانو کانفورا در نوشته خود تحت عنوان «انتقاد از سخن پردازی های دموکراتیک» می نویسد:
الف
· «سیستم معنبر به اصطلاح دموکراتیک حاکم در ایالات متحده آمریکا و اروپا از خیلی نظرها به سیستم حاکم در آتن یونان باستان شباهت دارد.
ب
· آنجا هم برگزیده ای از قشر تاجر و یا صنعتگر زمام امور را به دست داشت و هر از چندی از مردم می خواست که انتخابش کنند.»
۲
· آیا نظر کانفورا کشف جسارت آمیزی است؟
· به هیچوجه من الوجوه!
· فقط کافی است به پارلمان ایتالیا نظری بیفکنیم:
الف
· در دو سالن پارلمان ایتالیا فقط دو کارگر صنعتی یافت می شود، که نماینده ۳۱ در صد کلیه کارگران ایتالیا محسوب می شوند.
ب
· در حالیکه ۱۲۲ وکیل مدافع، ۵۵ خبرنگار، ۵۱ پزشک، ۱۴ مشاور مالیاتی و الی آخر وجود دارند.
۳
· بحران دموکراسی که بحران «دموکراسی نمایندگی»، به معنی محدود کلمه نیز است، برای سیاست شناسان رمز و رازی نا شناخته نیست.
۴
· تصادفی نیست که کولین کراوچ برای تعریف اوضاع و احوال حاکم، از مفهوم «پسا دموکراسی» (ما بعد از دموکراسی) استفاده می کند.
۵
· امروز ما با این خطر مهیب مواجهیم، که «جنگ بی پایان» ما را به قهقرای استبداد نیرومندی سرنگون سازد.
۶
· درسی که از سال های ۲۰ و ۳۰ قرن گذشته می آموزیم، حاکی از آن است که بحران دموکراسی نمایندگی می تواند به روی کار آمدن رژیم های استبدادی و خودکامه منجر شود.
۷
· رژیم های خودکامه ای که رسانه های گروهی را در انحصار و اختیار خود داشته باشند و از آن به عنوان تکیه گاهی استفاده کنند.
۸
· سلطه بر دستگاه های تبلیغاتی و تخریب شعور مردم را نازی های هیتلری به ارث گذاشته اند که امروز به مراتب کاملتر، عمیقتر و پهناورتر شده است.
۹
· کشتار و قلع و قمع بیرحمانه در فلوجه عراق را به یاد بیاوریم، که در «عصر اطلاعات»، مردم جهان عملا حتی عکس واحدی را از آن ندیدند.
۱۰
· و اگر امروز ۵۹ درصد مردم ایالات متحده صدام حسین را مسبب حوادث ۱۱ سپتامبر سال ۲۰۰۱ می دانند، دلیلش بی شک این نیست که آنها دچار مالیخولیای خود به خودی شده اند.
۱۱
· چگونه می توان در محیط نگرانی آوری از این دست، کلمه «دموکراسی» را بر زبان راند؟
ادامه دارد.
