کنفوسیوس و طلابش در این اندرز تنها راهی که برای آموزش می شناسند و توصیه می کنند، مبتنی بر دیالک تیک پرسش و پاسخ است.
به زعم حضرات هر پاسخی به هر پرسشی حقیقت محض و بی چون و چرایی است.
همین توهم آنان مبتنی بر دیالک تیک تکبر و تحقیر است.
به زعم آنان هر کس که مرتب نقل مکان بدهد، علامه دهر می شود
و
توده های زحمتکش که مجبور به تولید مایحتاج اند، خر می مانند و محتاج علامگان گنده گوز.
هم پرسش و هم پاسخ اما هم می تواند الکی و خرکی و هم می تواند جدی و اندیشیده و سنجیده باشد.
سؤال این بود که فوت و فن خود اندیشی و آموزش اکتیو و خلاق چیست؟
ادامه دارد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر