قرآن کریم از دیدی دیگر سوره توبه (التوبة) (۶۲۰)

 ویرایش و تحلیل

از

فریدون ابراهیمی

﴿وَإِنْ أَحَدٌ مِّنَ الْمُشْرِكِينَ اسْتَجَارَكَ فَأَجِرْهُ حَتَّىٰ يَسْمَعَ كَلَامَ اللَّهِ ثُمَّ أَبْلِغْهُ مَأْمَنَهُ ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَعْلَمُونَ﴾
[ التوبة: ۶]

و هرگاه يكى از مشركان به تو پناه آورد، پناهش ده تا كلام خدا را بشنود، سپس به مكان امنش برسان، زيرا اينان مردمى نادانند.

مشخصه مرکزی و مهم مشرکان در تظر کریم، نادانی است.

یعنی

مشرکان تنها عیب و نقصی که دارند، خریت است.

نمی توان در نظر کریم تردید داشت.

برای اینکه مشرک باید خر که هیچ، ابوخر باشد تا به کسانی که سودایی جز قتل و حبس و آزارشان را در سر ندارند، پناهنده شود.

سؤال اکنون این است که الله خیلی خیلی عاقل چرا باید فرمان کشتار خران را صادر کند:

هر جا كه مشركان را يافتيد بكشيد و بگيريد و به حبس افكنيد و در همه جا به كمينشان نشينيد.

سؤال دوم این است که چرا و به چه دلیل علمی و عقلی و منطقی، عقل کل و مطلقی به نام الله باید پناه دادن به کسانی را توصیه و تجویز کند که در آیه قبلی فرمان قتل و حبس و تعقیب و غافلگیر کردن شان را داده است؟

 

پناهش ده تا كل.م خدا را بشنود

شنیدن کلام خدا چه تأثیری در خر دارد تا خرکشان از قتل و حبس و تعقیبش صرفنظر کنند؟

علاوه بر این، از کی تا حالا خری با شنیدن یاسین مؤمن  می شود که مشرکین خر بشوند؟

 

اگر مسلمانان صدر اسلام هیچ عیب و نقص و ضعفی هم داشته باشند، همین پرهیزشان از خوداندیشی و طرح پرسش  عیب و نقص و ضعفعیب و نقص و ضعف کمی نبوده است.

ادامه دارد.