پروفسور دکتر الفرد کوزینگ
پروفسور دکتر ولفگانگ سگت
برگردان
شین میم شین
۱
· زبان عامیانه بخشی از زبان طبیعی است که فاقد کلمات و وسایل بیانی دیگر برای مشخص ساختن چیزها و واقعیات امور مربوط به عرصه هنر، علم، جهان بینی، مذهب و غیره است.
۲
· مرزبندی میان زبان عامیانه، زبان علمی، زبان هنری و غیره وابسته است به جایگاه طبقات جامعه طبقاتی که این زبان ها را مورد استفاده قرار می دهند و وابسته است به سطح کلی تتوسعه جامعی.
۳
· زبان عامیانه رفته رفته از وسایل بیانی دیگر که قبلا مخصوص عرصه علم، هنر و غیره بوده اند، انباشته می شود.
۴
· به این طریق است که اصطلاحات رشته محاسبه عملی ساده با اعداد، بخشی از زبان عامیانه را تشکیل می دهند.
۵
· در حالیکه آنها در مراحل قبلی توسعه جامعتی (مثلا در مصر و بابل باستان) در انحصار کاستی از کاهنان و اهل قلم بوده اند.
۶
· از سوی دیگر زبان عامیانه رفته رفته رو به افول می رودو
· زیرا کلمات و وسایل بیانی ـ زبانی که بیانگر اوضاع و روندهای اجتماعی و غیره بوده اند، دیری است که ناپدید شده اند، دیگر به زبان عامیانه تعلق ندارند و صرفا موضوع تحقیقات تاریخی و یا تاریخی ـ زبانی شده اند.
۷
· مرزبندی دقیق میان زبان عامیانه، زبان علمی، زبان هنری و غیره بسیار دشوار است.
۸
· در جامعه سوسیالیستی بعد از امحای امتیازات تحصیلی طبقات حاکمه قبلی و با علمی کردن سرتاسری تولید، سازمان اجتماعی و حیات اجتماعی که هنر تا حدودی به دارایی عمومی زحمتکشان بدل می شود، تضاد میان زبان عامیانه و زبان علمی، هنری و غیره رفته رفته رنگ می بازد.
۹
· این تضاد اما نمی تواند به کلی حل شود.
· زیرا تخصص روزافزون مدام علوم و پیدایش مراحل انتزاع نو به نو، منجر به پیدایش زبان های بغرنجتر مربوط به رشته های علمی می شود.
۱۰
· علاوه بر این در عصر حاضر زبان های فرمالیزه (صوری) شده را باید در نظر گرفت که هرجه بیشتر از زبان عامیانه فاصله می گیرند.
۱۱
· تضاد یاد شده می تواند همواره فقط به طور بخشی حل شود و در مراحل بالاتر دو باره از نو تشکیل گردد.
· مراجعه کنید به زبان.
زبان
https://hadgarie.blogspot.com/2026/05/blog-post_110.html
پایان
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر