قرآن کریم از دیدی دیگر (سوره الأنفال ) (۵۹۳)

  

 ویرایش و تحلیل

از

فریدون ابراهیمی

﴿إِذْ يُرِيكَهُمُ اللَّهُ فِي مَنَامِكَ قَلِيلًا ۖ وَلَوْ أَرَاكَهُمْ كَثِيرًا لَّفَشِلْتُمْ وَلَتَنَازَعْتُمْ فِي الْأَمْرِ وَلَٰكِنَّ اللَّهَ سَلَّمَ ۗ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ﴾
[ الأنفال: ۴۳]

در خواب، خدا شمارشان را به تو اندك نشان داد. 

اگر شمار آنها را بسيار نشان داده بود، از ترس ناتوان مى‌شديد و در تصميم به جنگ به مناقشه برمى‌خاستيد، 

 ولى خداوند شما را از دشمنان در امان داشت، كه او به آنچه در دلهاست آگاه است.

 کریم

در این آیه، از جنگی بین مسلمانان و دشمنان گزارش می دهد.

جای تحلیل رئالیستی و راسیونالیستی و امپیریستی و آزمونی (واقع نگرانه، عقلایی و تجربی و آزمایشی) دشمنان را انعکاس دشمنان در عالم خواب می گیرد.

خوابی که الهی است.

خدا در عالم خواب تعداد دشمنان را کمتر از آن نمودار می سازد که در عالم واقع وجود دارند.

چرا و به چه دلیل خدا خواب مسلمانان را تحریف می کند و نه خواب دشمنان شان را؟

چرا خدا تعداد مسلمانان را در عالم خواب دشمنان چند صد برابر نمودار نمی سازد؟

چرا خدا به ترفند پسیکولوژیکی متوسل می شود و نه به تدبیر رزمی؟

چون اگر تعداد مسلمانان کمتر بوده، شیوه رزم شان می توانست پارتیزانی باشد و نه منظم.

کریم چنان وانمود می کند که انگار با تقویت روحی و روانی خشک و خالی می توان در جنگ پیروز شد.

خدا را صد هزار شکر که اکنون آیات خدا دیگر پس از نفله و ترور و نابود شدن هزاران تن از بهترین سان و سرداران و سپاهیان و دانشمندان و پزشکان و یاران شان

دیگر به خواب و خیال الهی اعتمادی ندارند و حملات خود را به طرز علمی و عقلی تدارک و اجرا می کنند

و گرنه کشورشان تاکنون هزاران بار با خاک یکسان شده بود.

مرلجعه کنید

به 

سپه را نباید به کوچک شمرد

https://mimhadgarie.blogfa.com/post/17753

ادامه دارد.