Paul Martin Lester
پل مارتین لستر
(۱۹۵۳ ـ ۲۰۲۳)
ذهن و عکاسی
اثر پل مارتین لستر
ترجمه زانیار بلوری
درنگی
از
شین میم شین
پل مارتین لستر
استاد ارتباطات در دانشگاه ایالتی کالیفرنیا
۱۹
ما هر یک راه خود را داریم.
با ایمانی پاک می توانیم از راه های همدیگر بیاموزیم.
بدبختی آدمیان زمانی آغاز می شود که بی خبر از دیالک تیک عینی حاکم بر هستی (طبیعت، جامعه و تفکر) باشد.
آشنایی اصیل و عمیق با دیالک تیک ماتریالیستی
بزرگترین نعمت برای بشریت است.
آشنایی اصیل و عمیق با دیالک تیک ماتریالیستی
پیش شرط خروج بشریت از طویله خریت و ورود به عالم آدمیت است.۱
ما هر یک راه خود را داریم.
ما هر یک راه خود را داریم.
حریف و مترجم و ناشر هنوز نمی دانند که راه به تنهایی وجود ندارد.
راه در دیالک تیک مبداء ـ راه ـ مقصد وجود دارد
و
مقصد در دیالک تیک مقصد و مقصود.
کسی می تواند دارای راه باشد که رهرو باشد و مقصد و مقصودی داشته باشد
حریف و مترجم و ناشر خیال می کنند که اعضای جامعه بشری مقصد و مقصود شخصی (فردی) خاص خود را دارند.
به همین دلیل اعلام می دارند که «ما هر یک راه خود را داریم.»
سطح شناخت و شعورشان هم در همین حد است.
مثلا نمی دانند که اعضای جامعه بشری عضو طبقه ای اند و منافع طبقاتی و در نتیجه، مقصد و مقصود و ایدئال و آرمان و آرزوی طبقاتی خاص خود را دارند.
مقصد و مقصود و ایدئال و آرمان و آرزوی طبقاتی ئی که ضمنا مقصد و مقصود و ایدئال و آرمان و آرزوی فردی او نیز هستند.
فرد اصولا و اساسا در دیالک تیک فرد و جامعه وجود دارد.
فرد ایزوله و منفصل و مجزا وجود ندارد.
هیچ چیز ایزوله و منفصل و مجزا وجود ندارد.
از دیالک تیک عینی گریز و گزیری نیست.
۲