قرآن کریم از دیدی دیگر (سوره الأنفال ) (۵۹۱)

  

 ویرایش و تحلیل

از

فریدون ابراهیمی

﴿۞ وَاعْلَمُوا أَنَّمَا غَنِمْتُم مِّن شَيْءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِي الْقُرْبَىٰ وَالْيَتَامَىٰ وَالْمَسَاكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ إِن كُنتُمْ آمَنتُم بِاللَّهِ وَمَا أَنزَلْنَا عَلَىٰ عَبْدِنَا يَوْمَ الْفُرْقَانِ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ ۗ وَاللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ﴾
[ الأنفال: ۴۱]

و اگر به خدا و آنچه بر بنده خود در روز فرقان كه دو گروه به هم رسيدند نازل كرده‌ايم ايمان آورده‌ايد،

 بدانيد كه هرگاه چيزى به غنيمت گرفتيد خمس آن از آن خدا و پيامبر و خويشاوندان و يتيمان و مسكينان و در راه ماندگان است. 

 و خدا به هر چيز تواناست.

کریم

در این آیه به روز فرقان اشاره می کند.

یوم الفرقان روزی است که حق و باطل از یکدیگر جدا می شوند، 

یعنی باطل ، باطل شناخته می شود و حق، حق.

کریم

در این آیه، نه از تمییز علمی و عقلی و تجربی حق (حقیقت) از باطل، بلکه از جدایی فیزیکیو مشخص و محسوس مثلا مرئی آندو سخن می راند.

یعنی

دیالک تیک حقیقت و باطل 

را

تجسم انسانی (مادی) می بخشد:

گروهی از مردم حق قلمداد می شود و گروه دیگر، باطل.

گروه هایی که در رزو فرقان به هم می رسند.

هدف کریم از این خرافه صدور دستور تقسیم  غنایم جنگی است:

یک پنجم غنایم جنگی به «خدا و پيامبر و خويشاوندان و يتيمان و مسكينان و در راه ماندگان» داده می شود و چهار پنجم آنها به کسی که جهاد کرده است.

این اولا به معنی پرداخت مالیات ۲۰ در صدی از غنایم است که نحوه پرداختش هم سؤال انگیز و هم بسیار دشوار است.

 یک پنجم غنایم

 را 

چگونه می توان 

بین «خدا و پيامبر و خويشاوندان و يتيمان و مسكينان و در راه ماندگان» به عدالت تقسیم کرد؟

تقسیم غنایم جه ربطی به  روز فرقان و تمییز حق (حقیقت) از باطل دارد و چه زبطی به توانایی خدا؟ 

ادامه دارد.