هاینریش گمکوف
برگردان
شین میم شین
فصل هفتم
در راه تشکیل حزب
عضویت در انجمن دادگران
ادامه
۹
اولین کنگره انجمن دادگران
کنگره انجمن دادگران
می بایستی
عنقریب
در تاریخ ۲ ـ ۹ ژوئن سال ۱۸۴۷ در لندن برگزار شود.
قرار بود که در کنگره
اساسنامه و طرح برنامه نوینی مورد بحث و بررسی قرا گیرد.
مارکس و انگلس
حامل مهم ترین افکار و ایده ها راجع به اساسنامه و طرح برنامه انجمن بودند.
متأسفانه
مارکس
نمی توانست
شخصا
در
کنگره
شرکت ورزد.
دلیلش
علیرغم همه تلاش ها
ناتوانی از تهیه هزینه سفر بود.
مارکس
اما
توسط فریدریش انگلس و ویلهلم ولف
به
بهترین وجهی
نمایندگی می شد.
انگلس
نماینده انجمن دادگران پاریس بود.
تعداد شرکت کنندگان در کنگره انجمن دادگران
۱۲ ـ ۱۵
نفر
بودند
که
اصول سازمانی آتی انجمن
را
مفصلا
مورد بحث و برسی قرار دادند.
این اصول سازمانی می بایستی تا کنگره دوم انجمن معتبر باشند.
انجمن
می بایستی
حزبی
گردد
که
اعضای رهبری اش
به
طور دموکراتیک
انتخاب شده باشند،
ولی
منضبط و مستحکم
باشند.
موظف به پاسخگویی و قابل عزل باشند.
کنگره سالانه انجمن
به
عنوان عالی ترین ارگان آن
تعیین شد
و
به
واحدهای زیر طبقه بندی شد:
اعضای کمیته مرکزی، کمیته های مناطق و محلات.
تعداد اعضای رهبری کمیته محلات نمی بایستی کمتر از ۳ نفر باشد
و
تعداد اعضای رهبری کمیته مرکزی انجمن که هنوز مخفی می ماندند،
نمی بایستی بیشتر از ۱۲ و بعدها بیشتر از ۲۰ نفر باشد.
اصول سازمانی انجمن
را
امروزه
سانترالیسم دموکراتیک
می نامند
که
مشخصه کلیه احزاب کارگری انقلابی
است.
اصول سازمان حزب سوسیایلستی متحده آلمان و جوانان آزاد آلمان
نیز همان اند.
برای مارکس و انگلس
تکالیف هر عضو انجمن
حائز اهمیت بزرگی بودند.
طرح اساسنامه انجمن
از
هر عضو آن
انتظار داشت
که
خود را طرفدار کمونیسم بداند،
از
مصوبات سیاسی انجمن که به طور دموکراتیکی تصویب یافته بودند، دفاع کند،
در فعالیت سیاسی و زندگی شخصی
نمونه وار و سرمشق باشد،
در از آن خود کردن تئوری
انرژی و شوق و شور انقلابی به خرج دهد.
این مطالبات از اعضای انجمن
مطالبات سیاسی، اخلاقی و ایده ئولوژیکی عالی
بوده اند
که
امروزه
نیز
از
هر کمونیستی
انتظار می رود.
ادامه دارد.
