پروفسور سید محمد مرندی
درنگی
از
شین میم شین
سیاست خارجی طبقه حاکمه ج اسلامی ایران،
مبتنی بر شعار اوتوپیکی «نه شرقی ـ نه غربی» است.
محتوای این شعار را اوتوپی نه کمونیستی ـ نه امپریالیستی تشکیل می دهد.
نه طرفداری از طبقه کارگر و نه طرفدار از طبقه سرمایه دار.
نوسان بین سیستم کمونیستی و سیستم امپریالیستی.
نوسان میان طبقه کارگر (سوبژکت تاریخ) و بورژوازی.
ماهیت طبقاتی این سمتگیری اوتوپیکی، خرده بورژوایی است.
موضع طبقاتی و سیاسی خرده بورژوازی همیشه همین بوده است:
نفرت عمیق از پرولتاریا و حسرت رشگ آلود عمیق به بورژوازی.
دلیل نفرت عمیق خرده بورژوازی از پرولتاریااین است که در سیستم سرمایه داری هر لحظه در خطر ورشکست گشتن و پرولتر شدن است.
دلیل حسرت رشگ آلود عمیق خرده بورژوازی به بورژوازی، امکان ناچیز ترفی طبقاتی خرده بورژوازی و ارتقا به مقام بورژوازی است.
دشواری طبقه حاکمه ج اسلامی ایران همینجا ست.
دلیل پرونده سازی برای اعضای پارسای حزب توده و لخت کردن کارگران و شلاق زدن بر اندام مبلرک آنان در صحن کارخانجات و محروم سازی طبقه کارگر از تشکیل سازمان های سندیکایی و سیاسی اصیل خویش همین جا ست.
دلیل برخورد تناقض امیزش با امپریالیسم هم همین جا ست.
ج اسلامی ایران در روند بالکانیزاسیون یوگوسلاوی و در جریان اشغال افغانستان به همکاری عملی با امپریالیسم پرداخته است.
اگر مصاحبه های پروفسور مرندی را به دقت بشنویم،
متوجه می شویم که او روسیه اولیگارشیستی را بر روسیه شوروی ترجیح می دهد.
ادامه دارد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر