قرآن کریم از دیدی دیگر (سوره الأنفال ) (۵۹۴)

  

 ویرایش و تحلیل

از

فریدون ابراهیمی

 

﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا لَقِيتُمْ فِئَةً فَاثْبُتُوا وَاذْكُرُوا اللَّهَ كَثِيرًا لَّعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ﴾
[ الأنفال: 45]

اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، اگر به فوجى از دشمن برخورديد پايدارى كنيد و خدا را فراوان ياد كنيد، باشد كه پيروز شويد.

 کریم

در این آیه،

جادوی ظفرنمون خواب در آیه قبلی را با فرمان صریح و مستقیم جایگزین می سازد:

 کریم

در این آیه،

دیالک تیک مقاومت و مبارزه را به صورت دیالک تیک پایداری و التماس دعا بسط و تعمیم می دهد

و

التماس دعا را پیش شرط ظفر (پیروزی) می داند.

محتوای التماس فراوان دعا را تقویت پسیکولوژیکی (روحی و روانی) تشکیل می دهد.

 کریم

در این آیه هم مسلمانان و دشمنان شان را نه سوبژکت جهاد (مجاهد)، بلکه آلت دست بی اراده خدا قلمداد می کند و نتیجه جهاد نهایتا ان می شود که خدا می خواهد.

فرق هم نمی کند که مسلمانان پیروز شوند و یا دشمنان شان.

می توان گفت که کریم فاتالیسم (سرنوشت گرایی) را به صورت مشیت الهی بسط و تعمیم می دهد.

دگم مشیت الهی یکی از مهمترین دگم های اسلام است.

 

«مَشیّت» به معنای خواست و اراده‌ است.

 مشیت الهی یکی از صفات کمال خداوند است که به دو گونه مشیت تکوینی و مشیت تشریعی است.

 مشیت الهی بر خلاف مشیت بندگان، مطلق و نامحدود بوده و محتاج به وجود لوازم و شرایط خاصی نیست.  

دانشنامه اسلامی

فاتالیسم

(تقدیر گرایی، سرنوشت گرایی)

 

http://mimhadgarie.blogfa.com/post/11717

 

پایان

ادامه دارد.