۱
· سمانتیک (منطقی) یکی از زیرعرصه های سمیوتیک عمومی است.
۲
· موضوع سمانتیک عبارت است از رابطه علامت با معنی اش.
۳
· اگر سیگماتیک به مثابه زیرعرصه خاص سمیوتیک تلقی نشود، آنگاه می توان بررسی روابط علامت و دزیگنات آنها را نیز موضوع سمانتیک دانست.
۴
· موضوع سمانتیک ـ به این معنا ـ عبارت است از فونکسیون معنائی و فونکسیون نامگذاری علائم.
۵
· سمانتیک از این مسئله صرفنظر می کند که این علائم به وسیله گروه های انسانی و یا افراد انسانی معینی برای اهداف معینی تشکیل یافته اند.
۶
· سمانتیک به بررسی علائم به طور کلی، علائم به مثابه چیزهای فیزیکی نمی پردازد، بلکه آنچه را که عمدتا به قصد علامتگذاری تشکیل بافته است، بررسی می کند.
۷
· علائمی که سمانتیک مورد بررسی قرار می دهد به رد پای فیزیکی علائم و یا به نشانه های جریان های فیزیکی مربوط نمی شوند و میان این علائم و آنچه که علامتگذاری می شود، رابطه علی (علت و معلولی) وجود ندارد.
۸
· علائمی که سمانتیک مورد بررسی قرار می دهد، با سیگنال های اطلاعتئوری یکی نیستند.
۹
· سمانتیک به بررسی کلمات و جملات و غیره زبان های معینی و روابط آنها با چیزهائی که علامتگذاری می شوند، نمی پردازد.
۱۰
· موضوع سمانتیک، بیشتر عبارت است از روابط عام میان علامت و چیزی که علامتگذاری می شود.
ادامه دارد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر