پروفسور وینفرید شرودر
پروفسور دکتر کارل هاینتس بارک
برگردان
روشنگری روسی
۱
· افراد زیر سخنگویان برجسته روشنگری روس در قرن هجدهم میلادی بوده اند:
الف
· لومونوسوف (۱۷۱۱ ـ ۱۷۶۵ میلادی)
ب
· نوویکوف (۱۷۴۴ ـ ۱۸۱۸ میلادی)
پ
· رادیسچف (۱۷۴۹ ـ ۱۸۰۲ میلادی)
ت
· کارامسین (۱۷۶۶ ـ ۱۸۳۲ میلادی)
۲
· روشنگری روس در قرن نوزدهم با دموکرات های انقلابی روس به نقطه اوج خود رسید.
۳
· دموکرات های انقلابی روس به شرح زیر بوده اند:
الف
· بلینسکی (۱۸۱۱ ـ ۱۸۴۸ میلادی)
ب
· هرتسن (۱۸۱۲ ـ ۱۸۷۰ میلادی)
پ
· دوبرولیوبوف (۱۸۳۶ ـ ۱۸۶۱ میلادی)
ت
· چرنیشفسکی (۱۸۲۸ ـ ۱۸۸۹ میلادی)
۴
· خصلت خودویژه روشنگری روس در قرن نوزدهم از سوئی با تضادهای اجتماعی ـ سیاسی (قبل از همه با جنبش انقلابی دهقانی رشد یابنده) در روسیه تزاری تعیین می شود، که «پشت و پناه ارتجاع اروپائی» بوده است.
· (مارکس و انگلس، «کلیات»، جلد ۱۸، ص ۵۲۵)
۵
· از سوی دیگر با انقلاب بورژوائی در اروپا تعیین می شود که روشنگران روس در این زمان در جلوی چشم خود داشتند و می توانستند آموزه های روشنگران انگلیسی و فرانسوی را، سوسیالیسم تخیلی و فلسفه کلاسیک بورژوائی آلمان (هگل و فویرباخ) را مطالعه و هضم کنند.
۶
· از سوی دیگر نباید فراموش کرد که آنها معاصران مارکس و انگلس بوده اند.
۷
· بدین طریق بود که بلینسکی ایده های هگل و فویرباخ و سوسیالیست های تخیلی را مورد بررسی قرار داد و در رأس پیشاهنگان اروپا قرار گرفت.
۸
· الکساندر هرتسن نیز که «به نسلی از انقلابیون قرن نوزدهم تعلق داشت که از محافل اشراف و زمیندار برخاسته بودند، به درجه بزرگترین متفکران زمان خود ارتقا یافت.»
· (لنین، «مجموعه آثار»، جلد ۹، ص ۱۸)
۹
· « هرتسن به ماتریالیسم دیالک تیکی بسیار نزدیک شد و در آستانه ماتریالیسم تاریخی توقف کرد.»
· (لنین، «مجموعه آثار»، جلد ۹، ص ۱۰)
۱۰
· لنین هرتسن را «بنیانگذار سوسیالیسم روس با سمتگیری خلقی» می نامد و خاطرنشان می شود که «علیرغم نوساناتش میان دموکراتیسم و لیبرالیسم، سرانجام در هرتسن دموکراتیسم غالب می آید.»
· (لنین، «مجموعه آثار»، جلد ۱۸، ص ۱۱، ص ۱۳)
ادامه دارد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر