قرآن کریم از دیدی دیگر (سوره الأعراف ) (۵۱۲)

 

ویرایش و تحلیل

از

فریدون ابراهیمی

﴿قَالَ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِ اسْتَعِينُوا بِاللَّهِ وَاصْبِرُوا ۖ إِنَّ الْأَرْضَ لِلَّهِ يُورِثُهَا مَن يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ ۖ وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ﴾
[ الأعراف: ۱۲۸]

موسى به قومش گفت: از خدا مدد جوييد و صبر پيشه سازيد كه اين زمين از آن خداست و به هر كس از بندگانش كه بخواهد آن را به ميراث مى‌دهد. و سرانجام نيك از آن پرهيزگاران است.

 

کریم

در این آیه، توصیه های حضرت موسی به قومش را تبیین می دارد:

مدد خواهی از خدا

پیشه کردن صبر

تام الاختیار بودن  خدا در به ارث گذاشتن زمین به هر کس که دلش می خواهد.

شرط عاقبت به خیری هم پرهیزگاری است.

 

مدد خواهی از خدا

پیشه کردن صبر

تام الاختیار بودن  خدا در به ارث گذاشتن زمین به هر کس که دلش می خواهد.

شرط عاقبت به خیری هم پرهیزگاری است.

 

شعار مدد خواهی فقط از خدا و پیشه کردن صبر

هم نشانه ضعف حضرت موسی در مقابل فرعون مصر

و

هم نوعی چپنمایی به نیت عوامفریبی است.

کریم 

بدین طریق

 از ذلت مدد خواهی از نیروی واهی و خیالی و صبر به عوض مقاومت و مبارز،

فضیلت می سازد.

این چپ نمایی کریم 

در شعار لا اله الا الله دگماتیزه می شود:

بدین طریق 

بندگی به الله مطلق و ایدئالیزه می شود 

و

بقیه اوتوریته ها از خوانین تا سلاطین و اصنام و غیره تحقیر و سلب اوتوریته و حقیقت و حقانیت می شوند و تسلیم برتر از مقاومت و مبارزه قلمداد می شود

و

ضمنا

مسلمانان

پوز می دهند که برای اعضای عالیرتبه طبقات حاکمه تره حتی خرد نمی کنند.

ترفند مستور کریم در این چپ نمایی 

سقوط مسلمین به درجه برده و بنده و رهی و غلام و وابسته و زباله منفعل است.

همه می دانند که خدای برده دار مجرد (انتزاعی) و آسمانی

چیزی جز عکس انتزاعی برده داران ریز و درشت مشخص زمینی نیست.

ادامه دارد.