درنگی در شعری از نادر نادرپور (۲)

نادر نادر پور

(۱۶ خرداد ۱۳۰۸ – ۲۹ بهمن ۱۳۷۸)

 شاعر، نویسنده، مترجم و فعال سیاسی–اجتماعی 

 از اعضای کانون نویسندگان ایران  

 

درنگی 

از

میم حجری
 
ابلیس ، ای خدای بدی ها
 تو شاعری
من بارها به شاعری ات رشک برده ام

شاعر تویی که این همه شعر آفریده ای
غافل منم که این همه افسوس خورده ام

 معنی تحت اللفظی:

ابلیس

خدای بدی ها و شاعر رشگ انگیزی است که اشعار متنوع خلق کرده است.

در حالیکه من غافل از این حقایق امور بوده ام و کلی تأسف خورده ام.

 

معلوم نیست که نادرپور چگونه به این نظرها رسیده است.

ابلیس

بنا بر فقه اسلامی

یکی از ملائکه مقرب در درگاه الهی بوده است که به سبب سرپیچی از فرمان خدا در رابطه با سجده بر حوا و آدم مطرود و ملعون می گردد.

ابلیس

در حقیقت، ضد دیالک تیکی الله است.

الله و ابلیس

ترجمه اهورا و اهریمن زرتشت از پارسی به عربی است.

 

نادر پور احتمالا به همین دلیل ابلیس را خدای بدی ها قلمداد می کند

و گرنه در فقه اسلامی از این خبرها نیست.

الله

در فقه اسلامی

بر خلاف دین زرتشت 

خصلت دیالک تیکی دارد:

هم خدای نیکی ها ست و هم خدای بدی ها.

الله

هم صادق است و هم کذاب

به عبارت دقیقتر

هم صادق مطلق است و هم کذاب مطلق.

 

معلوم نیست که نادرپور چگونه به شاعر بودن ابلیس پی برده است.

حریفه ای حزب اللهی

اتفاقا

عکس ادعای نادرپوررا دارد:

چه کسی گفت خدا شاعر نیست؟

اکرم بهرامچی 

زندگی رقص نجیبی ست

که از چشمه ی بودن، جاری است

رقص یک شاپرک بازیگوش

لای یک دسته گل ِ یاس معطر در باغ.

رقص ِ یک نغمه ی آرام ِ اذان

که شبی باد میان من و این قبله پراکنده کند
رقص کِرمی شب تاب

که شبیه تپش ِ خورشید است

زندگی شعر نجیبی ست

که در دفتر ِ اندیشه ی این گنبد ِ دَوار پر از قافیه است..

چه کسی گفت خدا شاعر نیست؟

 

ادامه دارد.