مقبره و سردیس مهدی اخوان ثالث
درنگی
از
شین میم شین
۱
به مستان می انگور حدها می زنند آنان
که از کبر و غرور و مکر سرمستند، حافظ جان
معنی تحت اللفظی:
دلیل تازیانه زدن بر مستان از باده انگور
سرمستی حضرات از باده کبر و غرور و خدعه و نیرنگ است.
اخوان برای اعمال خمینی و پیروانش دلیل اخلاقی می تراشد.
به زعم اخوان
اگر خمینی و پیروانش متواضع و فروتن می بودند، نه میخانه ها و می و جام و خم و مخلفات را تخربب می کردند و نه میخواران را تنبیه.
به عبارت دیگر،
دار و دسته رضاشاه و محمد رضا شاه و امپریالیسم
که
نه میخانه ها و می و جام و خم و مخلفات را تخربب می کردند و نه میخواران را تنبیه، مظاهر مطلق توااضع و فروتنی بوده اند.
بدبختی شعور هنری همین است:
دیدن ظاهر و ندیدن ذات
دیدن ظاهر و بی اعتنایی به باطن
پدیده بینی (فنومنالیسم) و ماهیت فراموشی
وارونه سازی دیالک تیک پدیده و ماهیت، طاهر و ذات، ظاهر و باطن
اخوان از فوندامنتالیسم اسلامی وتجلیل بی پروای شرایط مادی و فکری صدر اسلام
که قرن ها در مساجد و منابر صورت گرفته است، کمترین خبری ندارد.
خمینی و پیروانش
تنها راه تشکیل جامعه ای ایدئال و بی عیب و نقص و ایراد را،
برگشت به ریشه ها (صدر اسلام) می دانند.
در صدر اسلام هم مستان حد می خوردند.
چهار انگشت دزد آفتابه بریده می شد.
متخلفین از قوانین شرعی سنگسار می شدند.
مخالفین اسلام یا برده می شدند و یا قتل عام و اعدام و یا تواب.
اخوان حتی از افکار تربیتی سعدی خبر ندارد:
شرط اول پند است و اگر مؤثر نیفتاد، بند و توبه و پشیمانی و اگر باز هم مؤثر نیفتاد، گردنش بزن که آرزومند است.
این چیزها چه ربطی به تواضع و تکبر دارند؟
ضمنا
اگر منظور اخوان از می و میخانه و میخواره
می و میخانه و میخواره واقعی باشد و نه استعاری
چرا نباید از تخریب میخانه ها و تنبیه می خواران استقبال کرد؟
مگر اخوان از مضرات می خبر ندارد؟
مگر سلامتی اعضای جامعه برایش اهمیتی ندارد؟
ادامه دارد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر