شین میم شین
بوستان
باب چهارم
در (باب) تواضع
(دکتر حسین رزمجو، «بوستان سعدی»، ص ۹۷ ـ ۱۲۱)
بخش دوم
(ص ۹۷ ـ ۱۲۱)
گنهکار اندیشناک از خدای
به از پارسای عبادت نمای.
معنی تحت اللفظی:
گناهکار خداترس از ثوابکار متظاهر بهتر است.
در این بیت شعر سعدی،
دیالک تیک خیر و شر (ثوابکار و گناهکار) به نیت تبلیغ تواضع وارونه می شود.
معلوم هم نیست که گنهکار اندیشناک از خدای، اهل تواضع باشد.
سعدی
علاوه بر این، در این بیت شعر،
طرز تفکر پراگماتیستی خود را عریان می سازد و نشان همگان می دهد.
او برای نشان دادن اهمیت فروتنی
مته بر خشخاش می گذارد و ادعاهای عجیب و غریبی می کند.
گناهکار اندیشناک از خدا از پارسای عبادت نما بهتر است.
حتما منظور او گناهکار تواب است و گرنه کسی که از خدا می ترسد، مرتکب گناه نمی شود.
اکنون می توان مرشد و پیر و مراد حافظ را در هیئت گردآلود سعدی باز شناخت.
حافظ کار دیگری جز زیر ذره بین گذاشتن و بزرگتر کردن اندیشه های خرافی و ایراسیونالیستی و ارتجاعی سعدی نداشته است.
حافظ همین حربه ایدئولوژیکی سعدی را سوهان می زند، تیز و برا و زهرآگین می کند و علیه هر روشنگر، خردگرا و دگراندیشی به کار می گیرد :
ادامه دارد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر