قرآن کریم از دیدی دیگر (سوره الأنفال ) (۵۷۷)

  

 ویرایش و تحلیل

از

فریدون ابراهیمی

﴿إِن تَسْتَفْتِحُوا فَقَدْ جَاءَكُمُ الْفَتْحُ ۖ وَإِن تَنتَهُوا فَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ ۖ وَإِن تَعُودُوا نَعُدْ وَلَن تُغْنِيَ عَنكُمْ فِئَتُكُمْ شَيْئًا وَلَوْ كَثُرَتْ وَأَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُؤْمِنِينَ﴾
[ الأنفال: ۱۹]

اگر پيروزى خواهيد پيروزيتان فراز آمد، 

و اگر از كفر باز ايستيد برايتان بهتر است،

 و اگر بازگرديد بازمى‌گرديم، و سپاه شما هر چند فراوان باشد برايتان سودى نخواهد داشت كه خدا با مؤمنان است.

﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَا تَوَلَّوْا عَنْهُ وَأَنتُمْ تَسْمَعُونَ﴾
[ الأنفال: ۲۰]

اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، از خدا و پيامبرش اطاعت كنيد و در حالى كه سخن او را مى‌شنويد از او روى برمگردانيد.

کریم

در این آیه،

دیالک تیک کفار و مسلمین 

را

مورد خطاب قرار می دهد:

در آبه اول، کفار را و در آیه دوم، مسلمین  را.

۱

اگر پيروزى خواهيد پيروزيتان فراز آمد، 

طرز حرف زدن کریم، ناپخته است:

منظورش این است که کفار می خواستند پیروز شوند، ولی شکست خورده اند و علیرغم میل شان، مسلمین پیروز شده اند.

۲

و اگر از كفر باز ايستيد برايتان بهتر است،

منظور کریم از ایستادن، دست برداشتن از خصومت و مقاومت است.

طرز استدلال کریم در این دو آیه، نه علمی، نه عقلی، نه منطقی و نه تجریی، بلکه پراگماتیستی است:

کریم

برای حقیقت اوبژکتیو (عینی) تره حتی خرد نمی کند.

حقیقت برای کریم در تحلیل نهایی، سوبژکتیو است:

حقیقت برای هر کس، چیزی و یا کاری است که سود آور باشد.

(براي تان بهتر است)، یعنی به نفع تان است.

کریم چه بسا خود خدا را حق و یا حقیقت محسوب می دارد.

قرآن کریم 

مملو از تناقض است.

دلیلش هم بی اعتنایی کریم به علمیت و عینیت و واقعیت حقیقت است.

هر خرافه ای که از قول خدا نقل شود، در قاموس کریم، حقیقت محض است.

۳

و اگر بازگرديد بازمى‌گرديم،

کریم  با اصولیت و حقیقت بیگانه است:

کریم اهل واکنش (عکس العمل) است و نه کنش (عمل):

اگر کفار از خصومت و عداوت و مقاومت و مبارزه

منصرف مسلمین هم منصرف خواهند شد.

از موضع روشن خبری نیست.

برای اینکه حقیقتی در بین نیست تا به خاطرش مبارزه صورت گیرد.

این طرز استدلال کریم اما نشانه عجز مسلمین است.

کفار به لحاظ کمی، قوی تر از مسلمین اند.

(و سپاه شما هر چند فراوان باشد)

 

۴

و سپاه شما هر چند فراوان باشد برايتان سودى نخواهد داشت كه خدا با مؤمنان است.

موضع پراگماتیستی کریم، اکنون صریحتر تبیین می یابد:

(برايتان سودى نخواهد داشت)

دلیل سود نداشتن کمیت سپاه کلان هم  نه کیفیت سپاه مسلمین، بلکه پارتی داشتن مسلمین قلمداد می شود:

(كه خدا با مؤمنان است.)

کریم 

در این آیه

از دیالک تیک کمیت و کیفیت بی خبر است:

کریم بر خلاف سعدی، نمی داند:

«اسب تازی (کیفیتا بهتر از خر) و گر ضعیف بود (کمیتا  کهتر از خر)، باز هم از طویله ای خر (طویله ای مملو از خر)، به.» 

کیفیت و کمیت

 

۱

http://mimhadgarie.blogfa.com/post/5697

 

۲

http://mimhadgarie.blogfa.com/post/5705

 

۳

http://mimhadgarie.blogfa.com/post/5724

 

۴

http://mimhadgarie.blogfa.com/post/5736

 

۵

http://mimhadgarie.blogfa.com/post/5744

 

۶

http://mimhadgarie.blogfa.com/post/5751

 

۷

http://mimhadgarie.blogfa.com/post/5763

 

۸

http://mimhadgarie.blogfa.com/post/5769

 

۹

http://mimhadgarie.blogfa.com/post/5775

 

پایان

 

اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، از خدا و پيامبرش اطاعت كنيد و در حالى كه سخن او را مى‌شنويد از او روى برمگردانيد.

مخاطب کریم در این آیه، مؤمنین اند که ضد دیالک تیکی کافرین اند.

ظاهرا مسلمین از کمیت چشمگیر سپاه کفار دچار وحشت شده اند و علیرغم اصرار پیامبر به ایستادگی، فرار کرده اند.

ادامه دارد.