فریدالدین ابوحامد محمد عطار نیشابوری مشهور به شیخ عطّار نیشابوری
(۱۱۴۶ م/۵۴۰ ق – ۱۲۲۱ م/۶۱۸ ق)،
تحلیلی
از
شین میم شین
۳
ای هشت بهشت، یک نثارِ درِ تو
وی هفت سپهر، پرده‌دارِ درِ تو
رخ زرد و کبود جامه، خورشیدِ منیر
سرگشتهٔ ذرهٔ غبارِ درِ تو
معنی تحت اللفظی:
هشت بهشت نثار در خانه تو باد.
هقت سپهر پرده دار در تو باد.
خورشید زرد رو و کبود پوش نور افشان غبار سرگردانی در در تو باد.
محتوای این رباعی عطار را خایه مالی افراطی، غیر واقعی و غیر عقلی و دلبخواهی مخاطب انتزاعی تشکیل می دهد.
این کردوکار ها شرم انگیز اند.
در شأن انسان نیستند.
خدای کذایی
اولا چیزی و کسی مشخص و مادی نیست تا خانه و در و پرده دار و مخلقات داشته باشد.
عطار باید علاف باشد و نه داروساز تا یک میلیون از این لاطائلات سر هم بندی کند و اسم شان را رباعیات بگذارد.
ادامه دارد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر