۱۴۰۵ مهر ۹, پنجشنبه

قرآن کریم از دیدی دیگر (سوره الأنفال ) (۶۰۵)


 ویرایش و تحلیل

از

فریدون ابراهیمی
 
 
در این آیه،  

 

﴿وَأَعِدُّوا لَهُم مَّا اسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّةٍ وَمِن رِّبَاطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَعَدُوَّكُمْ وَآخَرِينَ مِن دُونِهِمْ لَا تَعْلَمُونَهُمُ اللَّهُ يَعْلَمُهُمْ ۚ وَمَا تُنفِقُوا مِن شَيْءٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ يُوَفَّ إِلَيْكُمْ وَأَنتُمْ لَا تُظْلَمُونَ﴾
[ الأنفال: ۶۰]

و در برابر آنها تا مى‌توانيد نيرو و اسبان سوارى آماده كنيد تا دشمنان خدا و دشمنان خود - و جز آنها كه شما نمى‌شناسيد و خدا مى‌شناسد- را بترسانيد.

 و آنچه را كه در راه خدا هزينه مى‌كنيد به‌تمامى به شما بازگردانده شود و به شما ستم نشود.


کریم 
در این آیه،  طرز رفتار مؤمنان با کافران را تعیین می کند:

مؤمنان باید به عوض بحث و هماندیشی و استدلال علمی و عقلی و تجربی با کافران و اقناع آنان ، آنها را به هراس اندازند.
ابزار هراس  مؤمنان هم باید نيرو و اسبان سوارى باشد که تجهیزات جنگی اند.
 
 هراس اندازی در دل کافران توسط مؤمنان هم نه قربة الی الله، بلکه بنا بر قانون دیالک تیکی داد و ستد (تجارت) باشد.

مؤمنان به ازای هر دادی (تقویت خویش و سپاه اسلام و تولید و تربیت اسبان سواری)، ستد درخوری از خدا دریافت خواهند کرد.
ضمنا 
بیدادی بر مؤمنان نخواهد رفت.

 و آنچه را كه در راه خدا هزينه مى‌كنيد به‌تمامى به شما بازگردانده شود و به شما ستم نشود.


 
ابوالقاسم منصور بن حسن توسی 
(۴۱۶–۳۲۹ ه‍.ق برابر با ۴۰۳–۳۱۹ ه‍.ش)، 
متخلص به فردوسی، 
شاعر حماسه‌سرای ایرانی و سرایندهٔ شاهنامه، حماسهٔ ملی ایران است.
 فردوسی را بزرگ‌ترین چکامه‌سرای پارسی‌گو دانسته‌ان
که از آوازهٔ جهانی برخوردار است.
 او را حکیم سخن، حکیم توس و استاد توس نیز گویند.
 
تعریف ستم در این آیه، بر اساس دیالک تیک داد و ستد  صورت می گیرد.
فردوسی هم از ستم همین  براشت را داشته است و به فرمولبندی مفاهیم  مربوطه اقدام کرده است:
داد
بیداد
داخواهی
دادگری
دادستانی
دادگستری
دادجویی
 بیدادگری
.....
 
ادامه دارد.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر