قرآن کریم از دیدی دیگر (سوره الأنفال ) (۶۰۲)

 ویرایش و تحلیل

از

فریدون ابراهیمی

 

﴿وَلَوْ تَرَىٰ إِذْ يَتَوَفَّى الَّذِينَ كَفَرُوا ۙ الْمَلَائِكَةُ يَضْرِبُونَ وُجُوهَهُمْ وَأَدْبَارَهُمْ وَذُوقُوا عَذَابَ الْحَرِيقِ﴾
[ الأنفال: ۵۰]

اگر ببينى آن زمان را كه فرشتگان جان كافران مى‌ستانند، و به صورت و پشتشان مى‌زنند و مى‌گويند: 

عذاب سوزان را بچشيد.

 

﴿ذَٰلِكَ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيكُمْ وَأَنَّ اللَّهَ لَيْسَ بِظَلَّامٍ لِّلْعَبِيدِ﴾
[ الأنفال: ۵۱]

اين به كيفر اعمالى بود كه پيش از اين كرده بوديد و خدا به بندگانش ستم روا نمى‌دارد.

فرشتگان شکنجه گر در بارگاه الهی انعکاس انتزاعی ـ آسمانی شکنجه گران طبقات حاکمه و هیئت های حاکمه برده دار و فئودال و سرمایه دار اند.

هم شکنجه می دهند و اعتراف می گیرند و هم فلسفه می بافند و جاوید شاه ـ جاوید شیخ می گویند و خودشان بهتر از همه می دانند که از سر تا پا خر و خردستیزند.

اگر ملائکه شکنجه گر خر و خردستیز نبودند، می دانستند که کفر و ارتکاب اعمال ضد شرعی نه به اراده افراد، بلکه بنا بر مشیت الهی صورت می گیرد و افراد هیچکاره و هیچ واره اند.

ما با فاتالیسم (سرنوشت گرایی) مذهبی سر و کار داریم

و

ملائکه خر و خردستیز از تنها چیزی که کمترین خبری ندارند،

فاتالیسم (سرنوشت گرایی) مذهبی است.

و خدا به بندگانش ستم روا نمى‌دارد.

ملائکه خر و خردستیز که خود برده تمامعیارند، هنوز نمی دانند که  برده سازی بشریت و انس و جن و ملک، بدترین ستم بر آنها ست.

دادگر که این و آن را برده و وابسته نمی کند.

ادامه دارد.