۱۴۰۴ بهمن ۲, پنجشنبه

فرهنگ مفاهیم فلسفی (ر) روش انتخاب (روش تصمیمگیری) (۱)

 

 

پروفسور دکتر گئورگ کلاوس

برگردان

 شین میم شین
 

۱

·      روش انتخاب (روش تصمیمگیری) به روشی اطلاق می شود که در هر سیستم منطقی امکان تصمیمگیری راجع به اعتبار عام (معتبر العام بودن)، قابلیت اجرائی و تناقض مندی هر گویش این سیستم را طی چندین گام پدید می آورد.  

 

۲

·      در منطق حکمی چنین روشی وجود دارد.

 

۳

·      برای تصمیمگیری راجع به یک گویش می توان به تعیین ماتریس حقیقت راجع به آن اقدام کرد.

 

۴

·      اگر ستون متعلق به گویش کلی فقط ارزش حقیقت (حقیقی) را نشان دهد، آنگاه این گویش حقیقی حاوی اعتبار عام است.

 

۵

·      اگر در این ستون مبتنی بر ارزش حقیقت، فقط یک بار ظاهر شود، آنگاه این گویش منطقی قابل اجرا ست.

 

۶

·      اگر در این ستون در کلیه موارد ارزش حقیقت (باطل) ظاهر شود، آنگاه این گویش منطقی متناقض خواهد بود.

 

۷

مثال:

 

۱

·      اعتبار عام گویش منطقی زیر (p  و q دو حکم مختلفند و ^  به معنی نفی حکم مربوطه است) باید امتحان شود:

 

(p à  q) à (^q à ^P)

 

۲

·      اگر (w) برای حقیقت و (f) برای باطل به کار رود،  علاوه بر آن ماتریس حقیقت امپلیکاسیون مورد توجه قرار گیرد، اجرای روش تصمیمگیری به شرح زیر خواهد بود:

 

p

q

p à  q

^q à ^P

(p v --- q)

(p à  q) à (^q à ^P)

w

w

w

w

w

w

w

f

f

f

w

w

f

w

w

w

f

w

f

f

w

w

w

w

 

۳

·      چون در آخرین ستون همواره ارزش حقیقت (w) یعنی صحیح ظاهر شده است، یعنی برای ترکیبات مختلف (w) و (f) در باره احکام (p) و (q) برای پیوند حکمی همواره ارزش حقیقت عرضه شده باشد، در آن صورت، این پیوند حکمی که قانون کنتراپوزیسیون نیز نامیده می شود، حاوی اعتبار عام خواهد بود.

 

۸

·      در منطق حکمی روش های تصمیمگیری مختلفی وجود دارند تا بتوان به طور مکانیکی در چندین گام اعتبار عام، قابلیت اجرائی و تناقض هر گویش منطقی ـ حکمی را تعیین کرد.

 

۹

·      تصمیمگیری راجع به هر گویش منطقی ـ حکمی را می توان نه فقط از طریق ماتریس حقیقت، بلکه همچنین به کمک فرم عادی کونیونکتیوی و یا آلترناتیوی انجام داد.

 

ادامه دارد.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر