قرآن کریم از دیدی دیگر (سوره الأعراف ) (۵۰۸)

 

ویرایش و تحلیل

از

فریدون ابراهیمی

 

﴿وَمَا وَجَدْنَا لِأَكْثَرِهِم مِّنْ عَهْدٍ ۖ وَإِن وَجَدْنَا أَكْثَرَهُمْ لَفَاسِقِينَ﴾
[ الأعراف: ۱۰۲]

در بيشترينشان وفاى به عهد نيافتيم و بيشترين را جز نافرمانان نديديم.

کریم

در این آیه، 

به جمعبندی از آیات قبلی ادامه می دهد:

تجارب تاریخی ـ تئولوژیکی (فقهی) فوق الذکر

دال بر بیوفایی آنان به عهد منعقده و نافرمانی شان بوده اند.

دیالک تیک وفا و جفا

از دیالک تیک های اساسی فرماسیون اقتصادی برده داری است

که تار و پود ادبیات فارسی را در نوردیده است.

عهد و پیمان

قراردادی بین برده و قیم برده با ارباب برده دار است.

وفا به عهد به معنی پای بندی مادام العمر به قرارداد منعقده است

و

جفا  به معنی بیوفایی و سرکشی و نافرمانی برده است.

ظالم و جفاکار و ستمگر

در قاموس کریم، نه ارباب برده دار، بلکه برده نافرمان و پیمان شکن است.

﴿ثُمَّ بَعَثْنَا مِن بَعْدِهِم مُّوسَىٰ بِآيَاتِنَا إِلَىٰ فِرْعَوْنَ وَمَلَئِهِ فَظَلَمُوا بِهَا ۖ فَانظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِينَ﴾
[ الأعراف: ۱۰۳]

بعد از آنها موسى را با آياتمان بر فرعون و قومش مبعوث داشتيم. به خلافش برخاستند. اينك بنگر كه عاقبت مفسدان چگونه بوده است.

تجربه تاریخی ـ تئولوژیکی (فقهی) بعدی به حضرت موسی و قومش مربوط می شود که بردگان فرعون مصر بوده اند.

بر حضرت موسی هم همان می رود که بر پیامبران پیشین رفته است:

آیاتش تکذیب می شوند و حقانیتش زیر علامت سؤال قرار می گیرد.

 

ادامه دارد.