۵
و حالا... در عرصهی سیاست و جامعه،
«نظریهی رخداد» به «فرضیهی کمونیسم» منجر میشود.
«بدیو»
کمونیسم را به عنوان ایدهای دربارهی برابری و رهایی انسانها میفهمد.
به باور او، در تاریخ، چند «رخداد» بزرگ سیاسی این ایده را آشکار کردند:
«کمون پاریس»،
«انقلاب اکتبر»
و
«انقلاب فرهنگی چین»
این فراز از مطلب خالد رسولپور را هم نخست تجزیه و بعد تحلیل می کنیم:
۱
و حالا... در عرصهی سیاست و جامعه،
«نظریهی رخداد» به
«فرضیهی کمونیسم» منجر میشود.
معنی تحت اللفظی:
در عرصه سیاست و جامعه، «نظریهی رخداد» به «فرضیهی کمونیسم» منجر میشود.
خالد رسول پور و آلن بدیو
کمترین آشنانیی با تعریف مفاهیم ندارد:
به همین دلیل سیاست و جامعه را کنار هم می گذارند.
رخدادی را که لحظه ای، مبداء مسیری، حقیقتی و غیره بود، نظریه می نامند
و
از منجر شدن نظریه به فرضیه دم می زنند و آبرو می برند.
حضرات بیسواد نمی دانند
که
این فرضیه است که پس از اثبات علمی به تئوری (نظریه) ارتقا می یابد و نه بر عکس.
این ادعای حضرات بیسواد بدان می ماند که انسان به میمون منجر شود.
چنین چیزی محال است.
سیاست
جزئی از کلی است.
سیاست
یکی از اجزای روینای ایده ئولوژیکی هر جامعه است.
سیاست با جامعه هموزن و همطراز و معادل نیست تا آندو را کنار هم بگذاریم.
۲
«بدیو»
کمونیسم را به عنوان ایدهای دربارهی برابری و رهایی انسانها میفهمد.
این ادعای خالد رسول پور دال بر این است که او با تاریخ و تعریف کمونیسم کمترین آشنایی ندارد.
به همین دلیل کمونیسم را ایده ای راجع به برابری و رهایی انسان ها جا می زند.
در حالیکه کمونیسم اولا فرماسیونی اقتصادی است که به نظر مارکس و انگلس و لنین از دو مرحله تشکیل می یابد:
مرحله سوسیالیستی
(از هر کس به اندازه استعدادش
به هر کس به اندازه کارش)
و
مرحله کمونیستی
(از هر کس به اندازه استعدادش
و
از دید تئوریسین های مارکسیست ـ لنینیست آلمان دموکراتیک،
سوسیالیسم
فرماسیون اقتصادی مستقلی است که پس از پیروزی انقلاب سوسیالیستی در جامه سرمایه داری
تشکیل می یابد.
یعنی
کمونیسم
فرماسیون اقتصادی ئی است که پس از تحولات اوبژکتیو و سوبژکتیو جامعه سوسیالیستی
تشکیل می یابد.
کمونیسم
از سوی دیگر
در قاموس مارکسیسم ـ لنینیسم، به دو دسته طبقه بندی می شود:
کمونیسم و یا سوسیالیسم اوتوپیکی اون و فوریه و سن سیمون و غیره
و
کمونیسم و یا سوسیالیسم علمی که توسط کلاسیک ها تدوین شده است و رشد یافته است
و
در برگیرنده فلسفه مارکسیستی ـ لنینیستی و اقتصاد سیاسی و تئوری شناخت مارکسیستی ـ لنینیستی و دیالک تیک ماتریالیستی و تجارب جنبش کارگری ـ کمونیستی و جنبش های رهایی بخش ملی و دموکراتیک است.
۳
به باور او، در تاریخ، چند «رخداد» بزرگ سیاسی این ایده را آشکار کردند:
«کمون پاریس»،
«انقلاب اکتبر»
و
«انقلاب فرهنگی چین»
ادامه دارد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر